سى و هفتم : جوار الكنّس يعنى ستاره‌هاى سيّاره « 1 » كه پنهان مىشوند در زير شعاع آفتاب ، چون وحشيان كه در خوابگاه درآيند و در آنجا پنهان شوند . در كمال الدين « 2 » و غيبت شيخ طوسى « 3 » و غيبت نعمانى ، « 4 » مروى است از جناب باقر عليه السّلام در تفسير آيهء شريفهء : فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ . الْجَوارِ الْكُنَّسِ « 5 » كه فرمود : « مراد از آن ، امامى است كه غايب شود سنهء دويست و شصت آنگاه ظاهر شود مانند شهاب درخشان در شب تاريك . » و به راوى فرمود : « اگر درك كردى آن زمان را چشم‌هايت روشن خواهد شد . » سى و هشتم : حجّت و حجّة اللّه در عيون « 6 » و كمال الدين « 7 » و غيبت شيخ « 8 » و كفاية الاثر « 9 » على بن محمّد خزّاز مروى است از ابى هاشم جعفرى كه گفت : شنيدم امام على النّقى عليه السّلام مىفرمايد : « جانشين بعد از من ، پسر من حسن است . پس چگونه خواهد بود حال شما با جانشين بعد از جانشين من ؟ » گفتم : چرا ؟ فداى تو شوم ! فرمود : « به جهت اين كه شخص او را نمىبينيد و حلال نيست براى شما بردن نام او . » گفتم : پس چگونه او را ياد كنيم ؟ فرمود : « بگوييد حجّت از آل محمّد عليهم السّلام . »

--> ( 1 ) . سيّاره : متحرّك . ( 2 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 325 . ( 3 ) . الغيبة ، ص 159 . ( 4 ) . همان ، ص 150 . ( 5 ) . سورهء تكوير ، آيهء 15 و 16 . ( 6 ) . عيون اخبار الرضا عليه السّلام ، ج 2 ، ص 48 . ( 7 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 381 . ( 8 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 202 . ( 9 ) . كفاية الاثر ، فى النص على الائمة الاثنى عشر ص 289 .