رباعيات اى حسن تو جلوه‌گر ز اسماء و صفات * روى تو نهان در تتق اين جلوات انديشه كجا به كبرياى تو رسد ؟ * هيهات از اين خيال فاسد ، هيهات اى نسخه اصل خوبى و يكتائى * سرچشمه آبروى هر زيبايى روشن بود از جمال تو هر دو جهان * پنهانى تو ز غايت پيدائى اى حسن تو مجموعه هر زيبائى * وز هر دو جهان ز عشق تو شيدائى نگذاشته داغ تو دلى را بىدرد * سوداى تو كرده عالمى سودائى از نور نبى واقف اين راه شديم * وز مهر على عارف باللّه شديم چون پيروى نبى و آلش كرديم * ز اسرار حقايق همه آگاه شديم مهر تو سرشته حق در آب و گل من * جا كرده چو جان به تن در آب و گل من از مهر على و مهر اولاد على است * محصول دو عالم من و حاصل من يا رب تو مرا به كردهء زشت مگير * از معصيتم بگذر و طاعت بپذير چون مهر تو و نبى و اولاد نبى * نزد تو شفاعتم كند ، دستم گير اى فيض بيا به جانب حق رو كن * اين روى و رياى خلق را يكسو كن كارى كه به ميزان خدا نايد راست * برهم زن و با جهانيان يكرو كن