الفيض الكاشاني
168
شوق مهدى ( فارسى )
پس از براى ساير سادات اهلبيت * بگرفته شد عهود ولايت از ورا ابدان خلق چون به جهان آشكار شد * منكر شدند اكثر و بشكست عهدها صد شكر حق كه ما نشكستيم عهد خويش * گر صد بلا رسد نشكيبيم از بلا هستيم اميدوار ز الطاف كردگار * كز علم اهلبيت كند فيض را عطا كامش ز ميوهء شجر علم من لدن * شيرين كند به پيروى آل مصطفى هر جرم و هر خطا كه از او سر زد و زند * بخشد به قوم پاك زهر جرم و هر خطا از فضل خويش جا دهدش در جوارشان * چون در دلش محبت ايشان گرفته جا