المغيرة بن سعيد ( لعنه اللّه ) دسّ فى كتب اصحاب أبى أحاديث لم يحدّث بها أبى ، فاتّقوا اللّه و لا تقبلوا علينا ما خالف قول ربّنا تعالى و سنّة نبيّنا محمّد ( ص ) فإنّا إذا حدّثنا قلنا : قال اللّه عزّ و جلّ و قال رسول اللّه ( ص ) . » « 1 » امام صادق ( عليه السّلام ) فرمود : « حديثى را از جانب ما مپذيريد مگر اينكه با قرآن و سنّت ، موافق باشد و يا از احاديث ما كه قبلا به شما رسيده ، شاهدى برآن بيابيد ؛ زيرا مغيرة بن سعيد ملعون ، احاديثى را در كتابهاى اصحاب پدرم وارد ساخت كه پدرم نفرموده . . . » دسته دوم : رواياتى كه لزوم عمل به آنچه را سازگار با كتاب است در مورد متقاضيان توصيه مىكنند : 1 - روايت عبد الرّحمن بن أبى عبد اللّه : « قال : قال الصّادق ( عليه السّلام ) : « إذا ورد عليكم حديثان مختلفان فاعرضوهما على كتاب اللّه ، فما وافق كتاب اللّه فخذوه ، و ما خالف كتاب اللّه فردّوه ، فان لم تجدوا هما فى كتاب اللّه فاعرضوهما على اخبار العامّة ، فما وافق اخبارهم فذروه ، و ما خالف أخبارهم فخذوه » : « 2 » امام صادق ( عليه السّلام ) فرمود : « هرگاه دو حديث مختلف ( و متعارض ) به شما رسيد آن دو را بر قرآن عرضه نماييد ، به آن حديثى كه موافق قرآن بود عمل نماييد ، و آنكه مخالف بود رها سازيد و چنانچه آنها را در قرآن نيافتيد به اخبار عامه عرضه نماييد ، آن حديثى كه موافق اخبار ايشان بود رها سازيد و آنكه مخالف بود عمل كنيد . اين روايت از حيث « سند » معتبر است و هيچ خدشه‌اى از نظر اعتبار سند بر

--> ( 1 ) - علامه مجلسى ، بحار الانوار ، ج 2 ، ص 250 . ( 2 ) - شيخ حر عاملى ، وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 84 ، كتاب القضاء ، باب 9 از ابواب صفات القاضى ، حديث 29 و جامع احاديث الشيعة ، زير نظر آيت ا . . . بروجردى ، ج 1 ، ص 264 باب 6 از ابواب المقدمات ، ح 452 ( 26 ) .