[ جلد چهارم ] نگاهى كوتاه به زندگانى مرجع عاليقدر ، فقيه مجاهد ، آية اللّه العظمى صالحى مازندرانى حضرت آية اللّه العظمى حاج شيخ اسماعيل صالحى مازندرانى ، فرزند عالم متّقى ، مرحوم حجة الاسلام و المسلمين ملّا رحمة اللّه صالحى ، در سال 1312 ( ه . ش ) در يكى از روستاهاى سوادكوه قائم شهر متولّد شدند . مرجع عاليقدر پس از آموختن قرآن كريم و بخش‌هايى از كتاب « جامع المقدّمات » و برخى از كتاب‌هاى مذهبى و تاريخى از محضر پدر بزرگوارشان ، تحت راهنمايىهاى مرحوم آية اللّه شيخ امان اللّه كريمى ، صرف و نحو و منطق را از اساتيد بزرگوار مدرسهء صدر بابل آموختند . بعد از اتمام تحصيلات در بابل ، دو سال در تهران اقامت كرده و سپس مدّت كوتاهى را در قم ماندند . آنگاه در سال 1333 ( ه . ش ) به مشهد رفته و تا سال 1339 ( ه . ش ) در جوار بارگاه ملكوتى ثامن الحجج ( ع ) مشغول تحصيل و تدريس بودند . از ويژگىهاى فقيه اهل بيت ( ع ) اين بود كه در ايام تحصيل ، به تدريس دروس مختلف در زمينهء علوم عقلى و نقلى نيز مشغول بودند . برخى از اساتيد مرجع عاليقدر در مشهد مقدّس عبارت بودند از : 1 - مرحوم آية اللّه حاج شيخ هاشم قزوينى . 2 - آية اللّه حاج شيخ كاظم دامغانى . 3 - آية اللّه حاج شيخ مجتبى قزوينى . 4 - آية اللّه ميرزا جواد تهرانى . فقيه مجاهد در سال 1339 ( ه . ش ) براى تكميل تحصيلات ، به قم بازگشتند . مرجع عاليقدر از ابتداى نهضت امام خمينى ( ره ) به فعاليت و مبارزات سياسى مشغول بودند و در همين راستا ، سال‌هاى 1353 و 1354 ( ه . ش ) را در زندان‌هاى مختلف رژيم پهلوى در قم و تهران ( قصر ، قزل‌قلعه ، اوين ) به سر بردند . برخى از اساتيد ايشان در حوزهء علميه قم عبارت بودند از : 1 - آية اللّه العظمى بروجردى . 2 - حضرت امام خمينى . 3 - آية اللّه العظمى ميرزا هاشم آملى .