اگرچه باب اسماء اشاره و ضمائر اين تفاوت را با باب حروف دارند كه : دخالت خصوصيت و تشخص در معانى حرف غيرممكن است ، اعم از اينكه اين جزئيت خارجيه باشد و يا ذهنيه . و لكن در اسماء اشاره و ضمائر ، نفس اشاره به جزئى خارجى و يا خطاب به فرد معين مىتواند داخل در موضوع له باشد ، ولى مىتوانيم ادّعا كنيم كه : در همين اسماء اشاره و ضمائر نيز ، تشخص و جزئيت مربوط به مقام استعمال و كيفيت استعمال و از شئون آن است ، و دخالتى در اصل معنا ندارد . * * *