به اندازهء مصلحت واقع يا بيشتر از آنكه . هنگام مخالفت اين مصلحت حادثه جاى آن مصلحت فائته را مىگيرد و جبران مىكند . به عبارت ديگر : در اين وجه يعنى : بر مبناى سببيّت ، غرض از عمل به اماره غير علمى اين است كه ، مصلحت سلوكيه را درك نمائيم چرا كه در سلوك و عمل به امارهء مذكور ممكن است مصالحى باشد كه وجود آن مصالح موجب شده كه مولى بنده‌اش را به سلوك وادار كند ، هرچند بداند پيمودن آن ، بنده‌اش را به واقع نمىرساند . زيرا بسيار اتفاق افتاده است كه مصلحت حادث شده از ناحيهء عمل به امارهء غير علمى از مصلحت واقعى و نفس الامرى ارجح و لااقل با آن مساوى مىباشد . * مراد از عبارت ( ليس الّا للارشاد . . . . ) چيست ؟ اين است كه : اگرچه مولى على الظاهر بنده‌اش را در عمل به طريق مذكور امر نموده است ، لكن اين امر مولوى نمىباشد و بلكه جنبهء ارشادى دارد . و لذا اگر بنده مخالفت آن امر نمايد ، مخالفتش عقاب ندارد .