چند ابن مالك اين چنين توهم كرده است ، زيرا در آنجا يك معطوف و معطوف عليه بود كه به واسطهء جار و مجرورى كه هيچ ربط نحوى به باب عطف نداشت بين عاطف و معطوف فاصله ايجاد كرده است لكن در اين آيه خود جار و مجرور نيز معطوف بوده و اجنبى از عطف نمىباشد بلكه عطف بر جار و مجرور قبل است يعنى « سدا » دوم عطف بر « سدا » اوّل است و « من خلفهم » عطف بر « من بين أيديهم » است ، بنابراين در اين آيه فاصله به اجنبى وجود ندارد بلكه عطف دو لفظ مرتبط با هم بر دو لفظ ديگر مرتبط با هم است ، بنابراين قياس آن آيه با اين آيه مع الفارق و صحيح نمىباشد .