شاهد : در عطف فعل « تقر » بر « لبس » است كه قبل از « تقر » كلمه « أن » در تقدير مىباشد و محل آن مرفوع بنا بر عطف بر مبتداست كه « أحبّ » خبر آن است . معناى شعر : « و پوشيدن عبا و روشنايى چشمم - به خاطر ديدن اقوام - محبوب‌تر است برايم از پوشيدن لباس‌هاى نازك » . و مع هذين الاحتمالين : و باوجود اين دو احتمال أخير ، علاوه‌بر رد زمخشرى ، قول كوفيين نيز كه مىگويند : « در قراءت نصب « فأطّلع » اين آيه دليل و حجت براى جواز نصب فعل مضارع در جواب « لعلّ » مىباشد با آن كه « لعلّ » فقط معناى ترجى داشته و متضمن معناى تمنى نيست ، و در اين مورد « لعلّ » بدون هيچ گونه تضمين معنايى ، تنها قياس و حمل بر « ليت » كه داراى معناى تمنى مىباشد ، شده است » رد مىشود ، زيرا استدلال به عبارتى كه چند احتمال دارد باعث اثبات مطلوب و يكى از محتملات نمىشود .