« ففهنا بعد اللّكن » : پس از لكنت ، زبان‌آور شديم . « طروس » : جمع « طرس » به معنى كاغذ و صحيفه است « 1 » . « تنزيل » : به معنى فرو فرستادن و فروآوردن است ولى در اينجا ، مقصود ، قرآن مجيد است . « إفصاح » : روشن شدن . « تأويل » : بيان‌كردن آنچه سخن به آن باز گردد و تعبير خواب و گردانيدن كلام از ظاهر به خلاف ظاهر « 2 » . » « دلائل الإعجاز » : به معنى نشانه‌ها و دلالتهاى اعجاز و نام يكى از كتابهاى شيخ عبد القاهر جرجانى است . تمهيد لمّا وضع « علم الصّرف » للنّظر فى أبنية الألفاظ و وضع علم النّحو للنّظر فى إعراب ما تركّب منها ، وضع « البيان » للنّظر فى امر هذا التركيب ، و هو ثلاثة علوم : العلم الأوّل : ما يحترز به عن الخطأ فى تأدية المعنى الّذى يريده المتكلم لإيصاله إلى ذهن السّامع و يسمّى « علم المعانى » . العلم الثانى : ما يحترز به عن التّعقيد المعنوىّ - أى عن ان يكون الكلام غير واضح الدّلالة على المعنى المراد و يسمّى « علم البيان » . العلم الثالث : ما يراد به تحسين الكلام و يسمّى « علم البديع » . فعلم البديع تابع لهما إذ بهما يعرف التّحسين الذّاتى ، و به يعرف التّحسين العرضى . پيش‌درآمد چون علم صرف ، براى نگرش در بنياد واژه‌ها قرار داده شد و علم نحو ، براى نگريستن در إعراب آنچه از واژه‌ها تركيب يافته است ؛ علم بيان هم براى ارزيابى و نگريستن به

--> ( 1 ) . منتخب اللغات ، ص 322 . لسان العرب ، ج 6 ، ص 121 . ( 2 ) . منتخب اللغات ، ص 112 . و نگاه كنيد به لسان العرب ، ج 11 ، ص 33 .