السيد ابن طاووس ( مترجم : محمدتقى بن علينقى طبسى )

79

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى )

[ يا فريبى ] يا ناخوشى يا دشمنى يا حيله‌اى يا جراحتى يا كار بدى يا فسادى يا غرقى [ يا سوختنى ] يا از بيخ بر كندنى يا هلاكتى يا مغلوب‌شدنى يا مكرى يا غلبه‌اى يا پاره نمودن پرده‌اى يا قدرت داشتنى يا بلائى يا آفتى يا كشتنى [ يا سوختنى ] يا عقوبت نمودنى يا قطع كردنى يا سحر نمودنى يا مسخ‌شدنى يا بيمارى يا آزارى يا پيسى يا خوره‌اى يا فقرى [ يا آفتى ] يا درويشى يا گرسنگى يا تشنگى يا وسوسه نمودنى يا كمى در دين يا در زندگانى پس كفايت نماى آن بنده را [ پس كفايت نماى مرا ] به چيزى كه خواسته‌اى تو و به نحوى كه خواسته‌اى تو و به آنچه خواسته‌اى تو بدرستى كه تو بر هر چيز قادرى و رحمت فرستد خداى بر ستودهء ما محمّد و بر همهء آل او و درود خدا باد درودى بسيار و نيست حركتى و نه توانائى مگر بخداى كه بلند مرتبه و بزرگ است و همهء حمد از براى خداست كه پروردگار همهء عالم است . و امّا آن دعائى كه بايد نقش شود بر لولهء نقره‌اى كه بايد از نقرهء خالص غير مغشوش ساخته شده باشد ، پس اين است : اى آن كه ظاهر و معروفى در آسمانها ، اى آن كه معروفى در زمين‌ها ، اى آن كه ظاهرى در دنيا و در آخرت ، سعى نموده‌اند صاحبان جبروت و پادشاهان بر خاموش نمودن نور تو و بر طرف كردن ذكر تو پس امتناع نمود خداى مگر از آن كه تمام كند نور ترا و ظاهر سازد ذكر تو را و هر چند ناخوش داشته باشند كفّار . و ابن طاوس عليه الرحمة گويد كه در نسخه‌اى ديدم : و أبيت إلّا أن يتمّ نورك يعنى « امتناع نمودى تو مگر از آن كه تمام نمائى نور خود را » « 1 » ابن طاوس نيز گويد و امّا قول او كه : فأبى اللَّه إلّا أن يتمّ نورك يعنى « نور تو اى اسم اعظم كه نوشته شده است در حرز به صورت طلسم » و در جزء سوم كتاب « الواحده » يافتم آن كه مراد به قول او « يا مشهورا في السّموات » تا به آخر ، مولاى ما امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام است .

--> ( 1 ) مترجم گويد نسخه ثانى ظاهرتر و توجيه دويم از براى نسخهء اوّل بهتر است . و اللَّه يعلم .