4 - حرزهاى مولايمان امير المؤمنين عليه السلام الف : حرز مبارك جهت همهء آزارها كه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است . روايت شده از عبد اللَّه [ على خ . ل . ] بن عبد الصّمد كه گفت : حديث نمودند مرا جماعتى از اهل مدينه از ثقفى كه گفت : حديث نمود ما را يوسف ، از حسن بن وليد و او از عمرو [ عمر خ . ل . ] بن محمّد شيبانى ، از ابراهيم بن عبد الرحمن كوفى ، از محمّد بن فضيل بن عرفان بن عمران كه گفت : حكايت كرده ما را اسماعيل بن جوير [ جويبر خ . ل . ] از ضحّاك ، از ابن عبّاس رضى اللَّه عنه كه در خدمت امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب عليه السّلام نشسته بودم . پس بر آن حضرت مردى داخل شد كه رنگ او متغيّر بود و گفت : يا امير المؤمنين بدرستى كه من مردى عليل و اكثر اوقات صاحب دردم ، پس به من دعائى را تعليم نمائيد كه به بركت او شفا يابم . پس حضرت فرمودند كه : ترا دعائى تعليم نمايم كه آن را جبرئيل عليه السلام به پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله در بيمارى حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام تعليم نموده است و آن اين است : اى خداى من هر وقت كه بخشيدى بر من نعمتى را كم است از براى تو نزد آن نعمت شكر من ، و هر آنگاه كه امتحان نموده مرا به بلائى كم است از براى تو نزد آن صبر من . پس اى شخصى كه قليل است شكر من نزد نعمتهاى او پس محروم نساخته‌اى مرا و اى كسى كه كم است صبر من نزد بلاى او پس ترك ننموده‌اى يارى مرا ، و اى كسى كه ديده است مرا بر گناهان پس رسوا نكرده است مرا ، و اى شخصى كه ديده است مرا بر خطاها پس عقاب ننموده است مرا بر آنها ، رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد و بيامرز از براى من و شفا بده مرا از بيمارى من [ از اين بيمارى ، بيمارى من اين ] بدرستى كه تو بر همه چيز قادرى . ابن عبّاس گفت : بعد از يك سال آن شخص بيمار را ديدم كه خوب شده بود و رنگى داشت در نهايت خوبى و سرخروئى و مرا گفت كه : نخواندم خداى خود را در حالت بيمارى به اين دعا مگر كه شفا يافتم و در هيچ دردى نخواندم مگر آن كه از آن درد نجات يافتم و داخل نشدم بر هيچ پادشاهى كه مىترسيدم از جور او ، مگر آن كه خداى تعالى جور او را از من دفع كرد . ب : حرز ديگر از براى امير المؤمنين عليه السّلام . آن حضرت مىنوشت اين حرز را و بر بازوى راست مبارك خود مىبست و آن اين است : ابتدا مىكنم به نام خداى بخشندهء مهربان