راستى و صداقت و خشم و غضب براى خدا عبد الله بن عمر مىگويد : مردى خدمت پيامبر ( ص ) آمد عرض كرد : يا رسول الله ! شغل اهل بهشت چيست ؟ فرمود : « راستى و راستگويى ، هر گاه بنده‌اى راست گويد ، نيكوكار است ، و هر كه نيكوكار باشد ، در امان است ، و هر كه در امان باشد وارد بهشت مىشود . عرض كرد : يا رسول كار اهل جهنّم چيست ؟ فرمود : « دروغگويى ، هر گاه بنده‌اى دروغ گويد ، بدكار است و هر گاه بدكار شد ، كافر است ، و هر گاه كافر شد ، وارد آتش دوزخ مىشود . » ( 1 ) و از آن بزرگوار است : راستگويى باعث نيكوكارى و نيكوكارى راهنماى بهشت است ، البته انسان بايد در پى راستگويى باشد تا از راستگويان محسوب شود . ( 2 ) عايشه مىگويد : از رسول خدا ( ص ) پرسيد ، مؤمن را با چه خصوصيّت مىتوان شناخت ؟ فرمود : به وقار ، و نرم گويى و راستى سخنش . ( 3 ) مهدى ( عباسى ) روزى خطبه مىخواند ، گفت : بندگان خدا از خدا بپرهيزيد . پس مردى از جا بلند شد و گفت : و تو نيز از خدا بترس زيرا تو كار ناحق مىكنى ، آن مرد را گرفتند ، نزد وى آوردند ، گفت : زنازاده ، تو به من مىگويى از خدا بترس ، در حالى كه من روى منبرم ؟ ! آن مرد در جواب گفت : واى بر تو ! اگر كس ديگر چنين دشنامى داده بود ، از تو يارى مىطلبيدم ، خليفه گفت : من تو را يك فرد عوام و آدم ساده‌اى مىبينم . جواب داد : اين بيشتر حجّت را بر تو تمام