ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري ( مترجم : محمد رضا عطائى )

69

مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى )

بوهاى خوش و عطريّات و آنچه در بارهء بوى خوش و انواع بوهاى خوش و استفاده و استعمال بوى خوش آمده است . انس بن مالك از قول سليم نقل مىكند : پيامبر خدا ( ص ) روزى بر ما وارد شد و نشست ، و خواب قيلوله را نزد ما ماند و عرق كرد ، مادرم شيشه‌اى آورد ، طورى قرار داد كه عرق پيامبر ( ص ) ميان آن شيشه مىچكيد ، تا پيامبر ( ص ) از خواب بيدار شد و فرمود : اى امّ سلمه ! اين چه كارى است كه مىكنى ؟ عرض كرد : اين عرق تو است كه ما او را با بوهاى خوشى كه داريم مخلوط مىكنيم و آن از خوشبوترين عطرهاست . بعضى نقل كرده‌اند كه گفت : اميدواريم باعث بركت باشد ، پيامبر ( ص ) فرمود : درست گفتى . ( 1 ) از عايشه نقل كرده‌اند كه گفت : وقتى كه پيامبر ( ص ) محرم بود ، بر او مىنگريستم گويى برقى خوشبو در فرق سر او مىديدم ! گويند : ابن عباس - خدايش از او راضى باد - بدنش را با مشك معطر مىكرد ، و هر گاه از راهى مىگذشت ، مردم مىگفتند : ابن عباس ، از اينجا عبور كرده است يا مشك گذر كرده است ؟ پيشينيان ، شب هنگام كه براى عبادت قيام مىكردند ، جلو محاسنشان را با بوى خوش معطر مىكردند و اين عمل را مستحب مىشمردند . گفته‌اند : شخص بدكار پليد است هر چند كه به عطردان فرورفته باشد .