ام سلمه كنار در منزل بود ، عرض كرد : يا رسول الله ! آيا من از آنها نيستم ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : « تو نيكوكار و يا به راه نيك هستى ( 148 ) . » و با همين اسناد از خطيب نقل شده است كه وى از قول ابو محمّد عبد الله بن محمد بن حذاء به نقل از محمد بن مظفر حافظ ، از عبد الله بن محمد بن عزيز ، از قول جدّش ، و او از علىّ بن صالح ، لباسفروش كه از كسى نقل مىكند : على ( ع ) را ديدم مقدارى خرما به يك درهم خريد و با گوشهء عبايش به خانه مىبرد ، كسى گفت : يا امير المؤمنين ، اجازه مىدهيد ، من آنها را بياورم ؟ فرمود : سرپرست خانواده به حمل آن سزاوارتر است . ( 149 ) آورده‌اند كه از امير المؤمنين سؤال شد : خير چيست ؟ فرمود : « خير آن نيست كه مال و فرزند زياد داشته باشى ، بلكه خير آن است كه عملت را زياد كنى و بيشتر شكيبا باشى و به بندگى پروردگارت ، افتخار كنى ، اگر توانستى كارهاى نيك انجام دهى ، سپاسگزار خدا باشى و اگر بد كردى از خدا طلب بخشش كنى ، در دنيا جز براى دو تن خيرى وجود ندارد : يكى آن كه مرتكب گناه شود ، امّا با توبه گناهان خود را جبران كند ، و ديگر آن كسى كه به جانب كارهاى نيك مىشتابد ، هيچ عمل با وجود تقوا اندك نيست ، چگونه ناچيز باشد آن عملى كه پذيرفته است ! ( 150 ) » و آن بزرگوار فرمود : نزديكترين مردم به پيامبران ، كسانى هستند كه به دستورهاى ايشان بيشتر عمل كنند ، آنگاه اين آيه را تلاوت كرد : إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ( 151 ) . و نيز فرمود : « دوست محمد ( ص ) كسى است كه مطيع فرمان خدا باشد ، هر چند از رحم او نباشد ، و هر كه معصيت كند خدا را دشمن محمّد ( ص ) است اگر چه خويشاوند نزديك وى باشد ( 152 ) . » حضرت على ( ع ) - در حالى كه صداى قرائت نماز شب يكى از خوارج را مىشنيد - فرمود : خوابى كه همراه با يقين باشد بهتر از نمازى است كه