ما را نديدند كه دچار فتنه شود ، بعد مدتى را پشت سر گذاشتيم تا اين كه آن فتنه ، ما را - به خصوص - فراگرفت . » اين سخن را به گونه‌هايى از زبير نقل كرده‌اند ؛ امّ سلمه همسر پيامبر ( ص ) از پيامبر نقل كرده است كه آن حضرت فرمود : « من بشرى همانند شمايم ، و شما اختلافتان را به من عرضه مىكنيد ، و شايد برهان بعضى از شما از بعض ديگر استوارتر باشد ، و من به نفع او - همان طورى كه مىشنوم - حكم مىكنم ، پس اگر من به سود او چيزى از حق برادرش حكم دادم ، نبايد آن را بپذيرد ، كه اين عمل [ بمنزلهء آن است كه ] پاره‌اى از آتش را براى او جدا سازم ( 78 ) . » و از آن بزرگوار نقل كرده‌اند كه فرمود : « زمانى بر مردم بيايد كه شخصى اهميت ندهد ، كه مال برادر مسلمانش را از راه حلال به چنگ آورد يا از راه حرام ؟ ! ( 79 ) » و آن حضرت فرمود : « مبادا كسى از شما به شوخى يا جدّى مال برادر مسلمانش را [ بدون اجازه ] بردارد ، كسى كه اين كار را بكند ، معصيت كرده است ، بايد به او بازگرداند ( 80 ) . » پيامبر ( ص ) فرمود : « حرمت مال مسلمان همانند حرمت خون اوست ( 81 ) . » ابو سعيد خدرى نقل كرده است كه پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « چگونه من آسوده باشم در حالى كه اسرافيل طومار زمان را درهم پيچيده است ، و زانو به زمين زده ، و گوش فرا داده آماده است تا فرمان برسد و در صور بدمد ، عرض كردند : يا رسول الله ! آن گاه چه بگوييم ؟ فرمود : بگوييد : « حسبنا الله و نعم الوكيل » يعنى خداوند ما را بس است و او نيكو وكيلى است ( 82 ) . » از سخنان امير مؤمنان ( ع ) : « همانا خداوند از شما بندگانش ، راجع به كردار كوچك و بزرگ ، آشكار و نهانتان مىپرسد ، پس اگر شما را عذاب كند ، از آن جهت است كه شما ستمكاره‌ايد و اگر ببخشد ، او كريم و بخشنده است ، اى بندگان خدا بدانيد كه پرهيزگاران منفعت دنياى گذرا و آخرتى را كه نيامده