پيامبر ( ص ) ، نى را گرفت و دور انداخت و فرمود : « مقدارى چوب و مختصر تعمير و اصلاحى و سايبانى مانند سايبان حضرت موسى ( ع ) كه با معنويّت و شأن مسجد مناسبتر است . » ( 44 ) و از آن بزرگوار نقل كرده‌اند كه : « محبوبترين جاها در نزد خداوند مساجد هر شهرى است ، و مبغوضترين آنها بازارهاست . » ( 45 ) و از آن گرامى است : « هر چيزى كثافتى دارد و كثافت مسجدها گفتن : نه به خدا قسم ، و آرى به خدا قسم ، است . » ( 46 ) و از آن حضرت است : « در آخر الزمان ، مردمى بيايند كه مسجد مىروند و در آنجا دور هم مىنشينند ، صحبت از دنيا و محبّت دنيا مىكنند ، با آنها همنشين نشويد ، خداوند به ايشان نيازى ندارد . » ( 47 ) سعيد بن مسيّب مىگويد : « هر كس در مسجد بنشيند ، در حقيقت همنشين خدا شده است ، پس حق ندارد سخنى جز سخن خير بگويد . » مردى از اهل سمرقند از فضيل پرسيد : كدام يك را بهتر مىپسندى ؟ مجاور مكه شوم ، و يا اينكه به شام بروم ؟ گفت : اگر انسان پرهيزگار باشى چه فرق مىكند كه در شام باشى يا مكه ؟ حضرت عيسى ( ع ) مىفرمايد : من دنيا را به صورت پيرزنى ديدم كه دندانهاى ثناياش افتاده ، و به هر نوع آرايشى خود را آراسته است ، از او سؤال شد : چند شوهر كرده‌اى ؟ جواب داد : آن قدر زيادند كه شمار آنها را نمىدانم . سؤال شد : آيا همهء آنها مردند ، و يا تو را طلاق دادند ؟ جواب داد : بلكه همهء آنها را كشتم . گفتند : واى به حال همسران مانده‌ات ، چگونه از شوهران گذشته‌ات عبرت نمىگيرند ، و از تو نمىترسند ؟ امام حسن ( ع ) بيشتر اوقات به عنوان تمثيل در مورد دنيا مىفرمود : « اى كسانى كه طالب لذّتهاى دنيوى هستيد ، دنيا دوام ندارد براستى كه گول خوردن به سايه‌اى كه گذر است از نادانى است . » ( 48 )