بدگمانى و حسن ظن ابن عباس - خدايش از او خشنود باد - مىگويد : رسول خدا ( ص ) به كعبه نگاهى كرد و فرمود : « مرحبا به تو اى خانه ! چه قدر با عظمتى و چه قدر احترام دارى ! به خدا سوگند كه حرمت مؤمن نزد خدا از حرمت تو بيشتر است ، زيرا خداوند نسبت به تو يك چيز را حرام كرده است امّا از مؤمن سه چيز را : خون ، مال و بدگمانى به او را . » ( 1 ) از امير المؤمنين ( ع ) نقل كرده‌اند : « هر كس به تو خوش گمان بود ، تو نيز با عملى راستى آن را ثابت كن . » ( 2 ) و از آن گرامى است : « از بدبينى مؤمنان به خود بترسيد كه خداوند حق را بر زبان آنان جارى ساخته است . » ( 3 ) يكى از بزرگان در نامه‌اى به دوستش نوشت : سپاس خدا را كه زشتى را از من و تو پنهان داشت و خوبى من و تو را بر ملا ساخت تا مردم نسبت به ما خوش گمان باشند ، و السّلام . از پيامبر ( ص ) است : « حسن ظنّ به خدا از بهترين عبادت خداست . » ( 4 ) پيامبر ( ص ) فرمود : « آنچه را كه باعث شك و دودلى است ، با آنچه شك نداريد ، حل كنيد ، پس هر كه پيرامون آتش بچرخد ، [ كنايه از اينكه : كسى به محرمات الهى نزديك شده يا مرتكب مكروهات شود ] نزديك است كه در آن بيفتد . » ( 5 )