نزديكتر فرا رسيدن اجلش باشد . » ( 9 ) از امير المؤمنين ( ع ) است كه به فرزندش امام حسن ( ع ) مىفرمود : « پسرم ، از خداوند چنان بيمناك باش كه مىبينى اگر تمام خوبيهاى مردم روى زمين را انجام دهى ، ممكن است از تو نپذيرد ، و چنان اميدوار باش كه اگر تمام گناهان مردم روى زمين را مرتكب شوى تو را مىبخشد . » ( 10 ) از على ( ع ) نقل كرده‌اند : پيامبر ( ص ) سپاهى گسيل داشت و مردى را به فرماندهى آن تعيين كرد ، و به سپاهيان دستور داد ، تا فرمان او را بشنوند و از او اطاعت كنند ، فرمانده ، آتشى برافروخت و به آنها امر كرد تا ميان آن آتش بروند ، گروهى از آنان خوددارى كردند ، و گفتند : ما از آتش فرار كرديم ، و جمعى هم مىخواستند وارد آتش شوند كه خبر به پيامبر رسيد ، فرمود : « اگر آنها وارد آتش مىشدند ، پيوسته در آتش مىماندند . » ( 11 ) و اضافه كرد : « اطاعت در نافرمانى خدا معنى ندارد ، تنها در كار نيك اطاعت واجب است . » ( 12 ) و بعضى نقل كرده‌اند كه آن گروه تصميم داشتند تا وارد آتش شوند ، امّا جوانى به آنان گفت : شتاب نكنيد تا رسول خدا ( ص ) بيايد ، اگر آن بزرگوار شما را دستور داد كه وارد آتش شويد ، آنگاه وارد شويد ، پس خدمت پيامبر خدا رسيدند ، آن گرامى فرمود : « اگر وارد آتش شده بوديد ، هرگز از آن بيرون نمىشديد ، اطاعت تنها در كار نيك لازم است ، و اطاعت مخلوق ، در آنجا كه نافرمانى خدا باشد معنى ندارد . » ( 13 ) گويند : نام آن فرمانده عبد الله بن مخمر بود ، كه اهل شوخى بود و وقتى كه آن گروه مىخواستند وارد آتش شوند به آنها گفت : بنشينيد ، قصد خنده و بازى را داشتم . كه رسول خدا فرمود : « اطاعت مخلوق در آنجا كه نافرمانى خدا باشد معنى ندارد . » ( 14 ) از حجّاج نقل كرده‌اند كه ضمن خطبه‌اى مىگفت : اى مردم ، اين