مسأله 208 - كسى كه شكارى كرد چنانچه كفاره آن شتر باشد ويافت نشود بايد شصت مسكين را اطعام نمايند ، براي هر مسكين يك مد كه تقريبا ده سير است . واگر اين را هم نتواند ، بايد هيجده روز روزه بگيرد . واگر كفاره گاو باشد ودست نيايد يا مقدور نباشد بايد سى مسكين را اطعام نمايد . واگر اين را هم نتواند نه روز روزه بگيرد . واگر كفاره گوسفند باشد ويافت نشود يا نتواند تهيه كند ده مسكين را اطعام نمايد . واگر متمكن نباشد بايد سه روز روزه بگيرد . مسأله 209 - هر گاه محرم در خارج حرم كبوتر يا مانند آن را شكار نموده وبكشد يك گوسفند بايد كفاره بدهد . ودر جوجه آن ، يك بره يا بزغاله بايد كفاره بدهد ودر شكستن تخم آن ، يك درهم بنابر احتياط بايد كفاره بدهد . وهر گاه محل ( غير محرم ) كبوتر ومانند آن را در حرم بكشد ، يك درهم ودر جوجه آن نيم درهم ودر تخم آن ربع درهم كفاره بدهد وهر گاه محرم در حرم آن را بكشد ، هر دو كفاره بر أو واجب مىشود . وهم چنين است در كشتن جوجه وشكستن تخم . وتخم اگر جوجه در آن به حركت آمده ، حكم جوجه را دارد . مسأله 210 - كفاره شكار قطاء ( مرغى است كه آن را به فارسي سنگخوار نامند ) وكبك ودراج ومانند آن ، يك بره است كه از شير گرفته شده وعلفخوار باشد . وكفاره شكار گنجشك وقبره كه