مسأله 172 - جمعى از فقها فرموده‌اند كه اگر مكلف از روى ناداني يا فراموشى عمره را بدون احرام به جا آورد ، عمره وى صحيح است . واين فرمايش خالى از اشكال نيست ، واحتياط در اين صورت اين است كه بطورى كه گفته شد در صورت امكان اعاده نمايد واين احتياط البتة نبايد ترك شود . مسأله 173 - در سابق گذشت كسى كه وطنش از مكة دور باشد ، واجب است از يكى از ميقاتهاى پنجگانه كه ذكر شد براي عمره احرام ببندد . پس اگر راهش از آن ميقاتها باشد كه اشكالى ندارد ، وچنانچه راهش از آن جا نباشد ، مانند وضع حجاج در اين زمان كه همگى ابتداء وارد جده مىشوند وجده از مواقيت نيست پس احرام از جده مجزى نيست مگر محاذى وبرابر يكى از آنها باشد كه اين ثابت نشده است بلكه اطمينان به عدم محاذاة وى مىباشد پس با اين حال بر حاجى لازم است كه در صورت امكان به يكى از مواقيت برود يا از وطن وبلد خود يا در راه قبل از رسيدن به جده به مقدارى كه قابل ملاحظه باشد ، هر چند در هواپيما باشد ، نذر احرام نموده واز محل نذر ، احرام ، ببندد . وممكن است براي كسى كه وارد جده شده بدون احرام ، برود به " رابغ " كه در راه مدينه است واز آن جا به نذر احرام ببندد ، به اعتبار اين كه قبل از جحفه كه يكى از مواقيت است مىباشد . ودر صورتي كه رفتن به يكى از مواقيت ممكن نباشد وقبل از ميقات