وحج را به جا آورد واين حج مجزى از حجة الاسلام خواهد بود . چيزى كه هست در اين صورت وجوب حج مشروط به رجوع به كفايت است ، به اين معنى كه اگر اين شخص پول خود را در راه حج صرف نمايد پس از بازگشت در اداره زندگى خود وعائله در نخواهد ماند ، ولى اگر بداند كه در خواهد ماند ادامه سفر بر أو واجب نخواهد بود . مسأله 51 - در وجوب حج ، بذل نقدي معتبر نيست يعنى لازم نيست بخشنده مال را نقد بدهد . بلكه اگر أو را وكيل كند كه از قبل أو پولى قرض كرده وبه حج برود كه بعد خودش قرض را بپردازد وقرض نموده ، حج بر أو واجب مىشود . مسأله 52 - ظاهر اين است كه پول قرباني نيز بر باذل يعنى دهنده است . پس اگر مصارف حج را داد وپول قرباني را نداد ، حج بر گيرنده واجب نمىشود ، مگر در صورتي كه خود توانايى خريد آن را از مال خود داشته باشد ، بلى اگر پرداخت پول قرباني موجب سختى وحرج مالي أو شود ، قبول بر أو واجب نخواهد بود واما كفارات ظاهر اين است كه بر گيرنده واجب باشد نه بر دهنده . مسأله 53 - حج بذلى يعنى حجى كه انسان با پول ديگرى كه به أو داده به جا آورد ، كفايت از حجة الاسلام مىكند ، واگر گيرنده پس از اين حج ، خودش مستطيع شد ديگر حجى بر أو واجب نخواهد شد .