خدايا به حق بنى ( 1 ) فاطمه * كه بر قول ايمان ( 2 ) كنم خاتمه اگر دعوتم رد كنى ور قبول ، * من و دست و دامان آل رسول ( 3 ) چه كم گردد اى صدر فرخنده‌پى ( 4 ) ، * ز قدر رفيعت به درگاه حى ( 5 ) ، كه باشند مشتى گدايان خيل ، * به مهمان دار السلامت ( 6 ) طفيل ( 7 ) خدايت ثنا گفت و تبجيل كرد ( 8 ) * زمين بوس قدر تو جبريل كرد بلند آسمان پيش قدرت خجل * تو مخلوق ( 9 ) و آدم هنوز آب و گل تو ( 10 ) اصل وجود آمدى از نخست * دگر هرچه موجود شد فرع تست . . . . . . . . . .