باب ششم حكايت 1 ص 299 مرا حاجبى شانهء عاج داد حكايت 2 ص 300 يكى پرطمع پيش خوارزمشاه حكايت 3 ص 301 يكى را تب آمد ز صاحبدلان حكايت 4 ص 301 چه آوردم از بصره دانى عجب حكايت 5 ص 302 شكم صوفيى را زبون كرد و فرج حكايت 6 ص 302 يكى نيشكر داشت بر طبقرى حكايت 7 ص 303 يكى را ز مردان روشن‌ضمير حكايت 8 ص 303 يكى نانخورش جز پيازى نداشت حكايت 9 ص 304 يكى گربه در خانهء زال بود حكايت 10 ص 304 يكى طفل ، دندان برآورده بود حكايت 11 ص 305 شنيدم كه در روزگار قديم حكايت 12 ص 306 شنيدم كه صاحب‌دلى نيكمرد حكايت 13 ص 306 يكى سلطنت‌ران صاحب شكوه حكايت 14 ص 308 شنيدم ز پيران شيرين سخن باب هفتم حكايت 1 ص 312 تكش با غلامان يكى راز گفت حكايت 2 ص 313 يكى خوب خلق و خلق‌پوش بود حكايت 3 ص 314 يكى ناسزا گفت در وقت جنگ حكايت 4 ص 315 عضد را پسر سخت رنجور بود حكايت 5 ص 316 شنيدم كه در بزم تركان مست حكايت 6 ص 317 سفر كرده بودم ز بيت الحرام حكايت 7 ص 318 يكى پيش داود طائى نشست حكايت 8 ص 320 زبان كرد شخصى به غيبت دراز