مر او را رسد كبريا ( 1 ) و منى ، * كه ملكش قديمست ( 2 ) و ذاتش غنى ( 3 ) يكى ( 4 ) را به سر برنهد تاج بخت * يكى را به خاك اندر آرد ز تخت كلاه سعادت يكى بر سرش * گليم ( 5 ) شقاوت يكى در برش گلستان ( 6 ) كند آتشى بر خليل * گروهى به آتش برد ز آب نيل . . . . . . . . . .