بديع الزمان فروزانفر
781
شرح مثنوى شريف ( فارسى )
و انواع آن در مسلك صوفيان ، آواز مردان حق فنا نمىپذيرد و صور اسرافيل نمودارى از آن است ، آزادى انسان در وقت خواب ، آواز خدا اصل همه آوازهاست ، نداى حق را همهء موجودات مىشنوند ، بحث در عهد الست ، معنى نداى الهى و اقسام آن ، معرفت خدا موجب گسستن از ماسوى است ، سخن گفتن جمادات ، فلسفه در عهد مولانا ، اختلاف صوفيّه و حكما در تعريف علم ، نظر صوفيّه در وحدت و تعدّد قطب ، كشفْ مادّهء علم و استدلال است ، معجزات و كرامات دليل صحّت روش انبيا و اولياست ، هوشمندان در پى راههاى غير معمول و ناشناخته مىروند ، ادامهء وجود از آثار تجلّى حق است ، توبه از توابع هشيارى است و نسبت به فانى حكم شرك دارد ، تعلّق دل به گذشته و آينده از حق دور مىسازد ، هر حالتى حجاب حالت ديگر است و تا از آن نگذرند وصول به حالت برتر ممكن نيست ، عجز بشر از معرفت حق ، توبه مستلزم بقاء انيّت است ، جان به گريه و خنده متّصف نيست ، وصول بعد از طلب و طلب بعد از وصول ، حالت استغراق ، عقل جزوى از عقل كلّى مدد مىگيرد ، امساك بجا و انفاق نابجا ، علّت وجوب اطاعت از پير ، معنى صراط مستقيم .