بديع الزمان فروزانفر

163

شرح مثنوى شريف ( فارسى )

و و اصل بىنياز مىشود ، آثار حضور سالك ، طرح مسئلهء وحدت وجود ، ظهور كثرت و اختفاى وحدت ، اعيان ثابته ، انسان مقهور تصرّف حق است ، وجههء الهى منشأ فاعليّت و وجههء نفسى منشأ اسناد فعل است ، طرح مسئلهء جبر و اختيار و تفاوت جبر با شهود جبّارى حق تعالى ، زارى از شهود جبّارى است ، درد طلب ، انسان كَى جبرى است و كَى خود را مختار مىبيند ، جذب جنسيّت ، حاجت انسان بنوّاب و خلفاى انبيا و مشايخ ، وحدت انبيا و اوليا با حق تعالى ، اختلاف اوليا با حق و با خود در صورت است ، معنى ، قسمت و تجزيه و تعدّد نمىپذيرد ، عنايت حق سبب اكمال است ، تصريح بوحدت وجود ، حشر نفوس كامله ، تأثير صحبت ، ظاهر شيخ بايد نمودار كمال باطن باشد .