و لا فلق البحر ابن عمران بالعصا * و لا فرّت الأحزاب عن اهل يثرب و لا قبلت من عابد صلواته * و لا غفر الرّحمان زلّة مذنب و لم يغل فيك المسلمون جهالة * و لكن لسرّ في علاك مغيّب « 1 » مجادلهء بكرى و شيعى فى « انيس الادباء » : إن بكريّا و شيعيّا تجادلا و احتكما إلى بعض أهل الذمّة ممّن لا هوى له مع أحدهما في التفضيل . فأنشدهما : كم بين من شكّ في عقيدته * و بين من قيل إنّه اللّه ! « 2 » در كتاب « انيس الادباء » از كتاب « انوار نعمانية » نقل مىكند : روايت كرده صاحب كتاب « قدسيات » كه از بزرگان محقّقين و علماى اهل سنّت است از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله اينكه فرمود به على : يا على ! به‌درستى كه خداوند متعال به من وحى فرمود كه يا محمد ! برانگيختم و مبعوث فرمودم على عليه السّلام را با انبياء باطنا و مبعوث كردم او را با تو ظاهرا ! سيد جزائرى بعد از نقل اين حديث مىفرمايد : به تحقيق مضمون اين حديث در اخبار اهل بيت رسالت از على عليه السّلام نقل شده و اين اشاره است به سرّ الهى دربارهء على . در « غاية القصوى » از « تحقيق » روايت كرده از امير المؤمنين كه شخصى سؤال كرد از فضل آن حضرت و فضل پيمبران گذشته ، با اينكه آنها داراى اعجاز كامل بودند ؛ چون ابراهيم كه خدا نجات داد او را از آتش نمرود و آتش را بر او سرد و سلامت نمود و نوح كه نجات داد خدا او را از غرق و موسى كه خدا او را از شرّ فرعون نجات داد و به او تورات نازل كرد و تعليم او نمود و عيسى كه در گاهواره ، نبوت و نطق و حكمت به او عطا فرمود و مثل سليمان كه خداوند جميع مخلوقات را از جن و انس و آب و باد و خاك را مطيع او قرار داد . آن حضرت فرمود : به‌خدا قسم من با ابراهيم بودم ، زمانىكه او را در آتش انداختند و من آتش را بر او سرد و سلامت نمودم و هم‌چنين من با نوح بودم در كشتى و او را از غرق نجات دادم و من با موسى بودم و تورات را به او تعليم نمودم و من عيسى را در گاهواره به نطق آوردم و انجيل را به او ياد دادم و من با يوسف بودم زمانى كه او را در چاه انداختند . پس او را از چاه نجات دادم و از مكر و حيله‌اى كه برادرانش دربارهء او

--> ( 1 ) . « شرح نهج البلاغه » ابن ابى الحديد 5 / 7 - 9 . ( 2 ) . « انيس الأدباء » ص 22 .