كثر العمل و قوّى الإنعاظ . مجرّب . « 1 » نصايح كافيه و مواعظ شافيه براى اهل منبر نقل از « نفثة المصدور » محدّث قمى رحمه اللّه به‌طور خلاصه : سزاوار اهل منبر است كه اين چند امر را رعايت نمايند : اول : اخلاص و اجتناب از ريا ؛ روايت است از پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله كه فرمود : بزرگترين چيزى كه مرا خائف بر شما نموده شرك كوچك به خدا است ، عرض شد : يا رسول اللّه ، شرك كوچكتر چيست ؟ فرمود : ريا است ، چون روز جزا شود و هر كسى را به جزاى عمل خويش به سعادت برساند خطاب به رياكاران بنمايد كه برويد پيش همان اشخاصى كه در دنيا عمل خويش را به آنها نشان مىداديد و ببينيد جزاى عمل خود را به شما مىدهند . گرچه مقام اخلاص خيلى مقام شامخ و بلندپايه و خطرناكى است ولى آقايان اهل منبر از جدّيت به رسيدن به آن كوتاهى نفرمايند مبادا مصداق آيهء شريفه : بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً « 2 » شوند . دوم : راستگوئى است : كه امام عليه السّلام فرموده كه خداوند متعال مبعوث ننمود هيچ پيغمبرى را مگر به راستگويى و اداء امانت به خوب و بد و از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه دروغ يگانه بنيان‌كنندهء ايمان انسان است ؛ و بالجملة ؛ مفاسد و خرابى دروغ بسيار و روايات در آن باب زياد و ايشان از استاد خود مرحوم حاج ميرزا حسين نورى - طاب ثراه - در « لؤلؤ و مرجان » خلاصهء مفاسد دروغ را كه از آيات و اخبار به دست مىآيد نقل نموده و فرموده عدد آن به چهل خواهد رسيد و ما هم به‌طور خلاصه ذكر مىكنيم : 1 - دروغ فسق است . 2 - قول زور . 3 - دروغگو ايمان ندارد . 4 - دروغ را اثم مىنامند مانند خمر .

--> ( 1 ) - خزائن نراقى ص 381 . ( 2 ) - الكهف : 103 و 104 .