اى گروه مردم ! به‌درستى كه خداوند متعال برگزيد مرا از ميان خلق خود و فضيلت داد مرا بر زنان برگزيده‌اى كه پيش از من بوده‌اند ؛ زيرا كه حق تعالى برگزيد آسيه دختر مزاحم را و او عبادت كرد حق تعالى را پنهان در موضعى كه عبادت خدا در آنجا سزاوار نبود مگر در حال ضرورت - يعنى خانهء فرعون - و مريم دختر عمران را برگزيد و ولادت حضرت عيسى عليه السّلام را بر او آسان گردانيد و در بيابان درخت خشك را جنبانيد و رطب تازه براى او از آن درخت فروريخت و حق تعالى مرا بر آن دو و همچنين ساير زنان پيش از من زيادتى عطا فرمود ؛ زيرا كه من فرزندى آورده‌ام در خانهء برگزيدهء او و سه روز در آن خانهء محترم ماندم و از ميوه‌ها و طعامهاى بهشت تناول كردم و چون خواستم كه بيرون آيم در حالىكه فرزند برگزيدهء من بر روى دست من بود هاتفى از غيب مرا ندا كرد كه : اى فاطمه ! اين فرزند بزرگوار را على نام كن ، به‌درستى كه منم خداوند علىّ اعلى و او را آفريده‌ام از قدرت و عزّت و جلال خود و بهرهء كامل از عدالت خويش به او بخشيده‌ام و نام او را از نام مقدّس خود اشتقاق نموده‌ام و او را به آداب خجستهء خود تأديب نموده‌ام و امور خود را به او تفويض كرده‌ام و او را بر علوم پنهان خود مطّلع كرده‌ام و در خانهء محترم من متولّد شده است و او اوّل كسى است كه اذان خواهد گفت بر روى خانهء من و بتها را خواهد شكست و آنها را از بالاى كعبه به زير خواهد انداخت و مرا به عظمت و مجد و بزرگوارى و يگانگى ياد خواهد كرد و او است امام و پيشوا بعد از حبيب من و برگزيده از جميع خلق من محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه رسول من است و او وصىّ او خواهد بود . خوشا حال كسى كه او را دوست دارد و يارى كند او را ، و واى بر حال كسىكه فرمان او نبرد و يارى او نكند و انكار حق او نمايد . و در بعضى از روايات است كه چون حضرت امير المؤمنين عليه السّلام متولد شد ابو طالب او را بر سينهء خود گرفت و دست فاطمه بنت اسد را گرفته به‌سوى ابطح آمد و ندا كرد به اين اشعار : يا ربّ يا ذا الغسق الدّجىّ * و القمر المبتلج المضىّ بيّن لنا من حكمك المقضىّ * ما ذا ترى فى اسم ذا الصّبىّ يعنى : اى پروردگارى كه شب تار و ماه روشن و روشنىدهنده را آفريده‌اى بيان كن براى ما كه اين كودك را چه نام گذاريم ؟ ناگاه مانند ابر چيزى از روى زمين پيدا شد ، نزديك ابو طالب آمد ابو طالب او را گرفت و با