در مدح سيّد البشر صلّى اللّه عليه و آله شبيهك بدر الّليل بل أنت أنور * و وجهك من ماء الملاحة يقطر أيا زينة الدّنيا و يا غاية المنى * فمن ذا الّذى من مثل وجهك يبصر فما ولدت حوّاء من صلب آدم * و لا فى الجنان الخلد مثلك آخر در شرافت سيّد انبياء حضرت محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله همين قدر كفايت است كه خداوند عالم ، نام نامى و اسم گرامى آن جناب را از نام خود مشتقّ فرمود ؛ چنانچه ابوطالب عليه السّلام گفته‌اند : و شقّ له من اسمه ليحمّده * فذ و العرش محمود و هذا محمّد « 1 » يعنى ؛ حق تعالى اسم پيغمبر را از اسم خود مشتقّ ساخت ، تا به شكرانهء آن ، پيغمبر ، خداى تعالى را حمد كند . در ولادت امير المؤمنين عليه السّلام از جود نمود حق على را موجود * موجود شد از وجود او مصدر جود در خلقت مرتضى خدائى فرمود * فرمود كمال جود بذل الموجود در كيفيت ولادت آن حضرت مطابق نقل محدّث قمى رحمه اللّه : مشهور آن است كه آن حضرت در روز جمعه سيزدهم ماه رجب بعد از سى سال از عام

--> ( 1 ) - « شرح نهج البلاغه » ابن ابى الحديد 14 / 78 ، « تحفة الناصريّة » ص 8 .