مانند اطفال و . . . است و نيز آنهايند كه حجّت ، چنان كه بايد برايشان تمام نشده باشد « 1 » . و اعتقاد بايد نمود به آنكه مؤمنين داخل بهشت خواهند شد ، يابدون عذاب ، يا آن كه پيش از داخل شدن بهشت عذابى خواهند كشيد يا در عالم برزخ ، و يا در آتش « 2 » . و بدان كه شفاعتى كه مىشود مختص است به مؤمنان و به غير ايشان تجاوز نمىكند . و بدان كه حبط و تكفير به حسب بعضى از معانيشان نزد من ثابت است آياتى كه دلالت بر اين دو دارد بسيار است و اخبارش غير متناهى است و دليل‌هايى كه ايراد شده بر نبودن حبط و تكفير ضعيف است چنانچه مخفى نيست بر كسى كه تدبّر و تفكّر كند در آن « 3 » . پس از اينها نيست چاره از آن كه ايمان آورى به هر چه كه وارد شده از لسان شرع مطهّر از قبيل صراط و ميزان و جميع احوال و هول‌هاى آن ، و تأويل نكنى آنها را به چيزى مگر به آن چه كه رسيده باشد تأويلش از صاحب شرع ، چه آنكه اوّل كفر و الحاد تصرّف كردن در نصوصى است كه از شرع رسيده به عقول ضعيفه و به هواهاى رديه . پناه دهد حق تعالى ما و ساير مؤمنين را از اينها و امثال اينها . و السلام على من اتّبع الهدى .

--> ( 1 ) ( . كه جاهل قاصر ناميده مىشوند . ) ( 2 ) ( . مقصود آن است كه مؤمن هرچند گناهكار باشد بالأخره اهل نجات و بهشتى خواهد بود . ) ( 3 ) ( . بحث احباط و تكفير را در تفسير ) الميزان ( ، ج 2 ، ص 175 ببينيد . )