اجترى على الكبير ؛ « 1 » از دروغ كوچك و بزرگ ، جدّى و شوخى آن ، پروا گير ؛ زيرا آن كه دروغ كوچك را مرتكب شود نسبت به دروغ بزرگ جرأت يابد . 3 . اجتناب و دورى از غنا . علامه مجلسى رحمه الله در بحار به نقل از تفسير عياشى از امام باقر عليه السلام روايت مىكند : راوى گفت : در محضر امام صادق ، عليه السلام ، بودم كه مردى به آن حضرت عرض كرد : پدر و مادرم به فدايت ، من مستراح مىروم ، همسايه هايى دارم كه كنيزانى دارند ، آواز مىخوانند و تار مى زنند ، بسا مىشود كه در آنجا بيشتر مى نشينم تا به آواز آنان گوش دهم . حضرت فرمود : « اين كار را مكن . مرد گفت : با پاى خود كه به سراغ آن نمى روم ، بلكه ، به طور اتّفاق ، به گوش مىخورد » . فرمود : مگر نشنيدى خداوند ، مى فرمايد : « إِنَّ السَّمْعَ وَالبَصَرَ وَالْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْئُولًا » . « 2 » آن مرد گفت : « چرا ، به خدا سوگند ، گويا تاكنون اين آيه قرآن را از هيچ كس نشنيده‌ام . به خواست خدا اين كار را نخواهم كرد و از آن استغفار مى كنم و از خدا آمرزش مى طلبم . حضرت فرمود : « بلند شو و برو غسل كن تا مى توانى نماز بگزار ؛ زيرا به كار بزرگى اشتغال داشته‌اى . اگر بر همان حال مىمردى ، بدترين حالت را داشتى . خدا را سپاس گوى ، توبه كن از آنچه او را ناگوار است ؛ زيرا آنچه را خدا مكروه مى دارد ، زشت و قبيح است . زشتيها را به اهلش واگذار ؛ زيرا هر كارى را اهلى باشد » . « 3 »

--> ( 1 ) ( . ) اصول كافى ( ، ج 2 ، ص 238 . ) ( 2 ) ( . اسراء ( 17 ) : 36 . ) ( 3 ) ( . ) تفسير عياشى ( ، ج 2 ، ص 292 . )