حلم و زهد و سخاوت و شجاعت و عبادت و اقدميّت او در ايمان و افصحيّت او در لسان و احفظيّت او در قرآن و خبر دادن او در مواضع بسيار از غايبات و ظاهر شدن بسيارى از معجزات بر دست او و استجابت دعوات آن جناب و نزديك‌تر بودن او به رسول خدا و هاشمى بودن او و اختصاص او به فضيلت نصرت و برادرى رسول خدا و وجوب محبّت و مودّت او بر مردم ، و مساوى بودن بلكه افضليّت او بر پيغمبران سلف و بسيارى نفع بردن مردم از آن حضرت و متميّز بودن از سايرين به كمالات نفسانيّه و بدنيّه و خارجيّه . و بايد اعتقاد نمود به آنكه امام بعد از اميرالمؤمنين فرزندش حضرت امام حسن ، و بعد امام حسين ، و بعد امام زين العابدين ، و بعد امام محمّد باقر ، و بعد امام جعفر صادق ، و بعد امام موسى كاظم ، و بعد امام رضا ، و بعد امام محمّد تقى ، و بعد امام على نقى ، و بعد امام حسن عسكرى ، و بعد حضرت صاحب الزمان عجّل اللَّه تعالى فرجه است ، و آن سرور امام زمان ماست و زنده و غايب است ، و ظاهر خواهد شد و زمين را از جور و ظلم پاك خواهد كرد ، و عالم را پر از عدل و داد خواهد نمود . و دليل بر امامت اين بزرگواران بسيار است ؛ از جمله ، طريق نصّ است كه هر امام سابقى تصريح كرده به امامت امام لاحق ، به علاوه از نصوص مجمله كه از رسول خدا مرويست ، چنانچه عامّه و خاصّه روايت كرده‌اند احاديثى كه مضمون آنها اين است كه بعد از من دوازده امير خواهند بود كه همه آنها از قريش‌اند . و چون حديث ثقلين كه حضرت رسول امر به‌متابعت قرآن و اهل بيت نموده و فرموده كه اينها از يكديگر جدا نشوند تا روز قيامت . و مخالفان خلفاى ايشان منقرض شدند و از اين نحو احاديث بسيار است .

--> ذى القَعده الحَرام مِن شُهُور سنه 1322 ، كتبه العبد الخاطئ الآثم الجاني المحتاج إلي اللَّه الغفور ابن محمّد طاهر عليّ الرضوي القمي . از شدّت بد نوشتن اميد به رقم كردن نبود ، حسب الأمر جناب مستطاب منيع القدس و التقوى آقا سيّد على اكبر - زيد قدسه - به اين چند كلمه جسارت شد تا از فراموش شدگان نباشم . )