گوشت خوك ، و حيواناتى كه به غيرنام خدا كشته شده باشند در غير ضرورت ، و رشوه گرفتن ، و قمار باختن ، و كيل و وزن را كم دادن ، و يارى ظالم كردن ، و حبس حقوق مردم بدون پريشانى ، و اسراف و تبذير در مال ، و خيانت در مال مردم و اشتغال به ملاهى مانند دف و طنبور و ناى و امثال اينها ، و اصرار بر گناهان . و اين چهارده گناه نقل شده در كتاب عيون الاخبار از حضرت امام رضا عليه السلام . « 1 » پس اين ده قول است در ماهيت گناه كبيره ، و نيست از براى هيچ كدام دليلى كه نفس به آن مطمئن شود ، و شايد در اخفاى آن مصلحتى باشد كه عقل‌هاى ما به آن راه ندارد ، چنانچه پنهان شده شب قدر ، و صلات وسطى و غير اينها . « 2 » و اصحاب حديث نقل كرده‌اند : كه از ابن عبّاس پرسيدند از گناهان كبيره كه آنها هفت است ؟ گفت : آنها به هفتصد نزديك‌تر است از هفت « 3 » . و اللَّه العالم .

--> ( 1 ) ( . ) عيون اخبار الرضا ( ، ح 2 ، باب 35 ، ص 127 . ) ( 2 ) ( . همان‌طور كه در اختفاء اسم اعظم . در ميان اسماى حسناى الهى و ساعات مستجابه در ميان ساعات و اولياء كاملين در ميان خلق و اعمال مقبول در بين طاعات و . . . ، حكمت‌هاى بسيار است . روايت شده از حضرت امام حسين عليه السلام كه فرمود : حق سبحانه پنهان فرمود چهار چيز را در چهار چيز ، پنهان كرده خشنودى خود را در حسنات و كارهاى خوب ، پس كوچك مشماريد هيچ حسنه‌اى را شايد رضاى خدا در آن باشد . و پنهان فرمود خشم خود را در گناهان ، پس هيچ گناهى را كوچك مشماريد كه مبادا خشم خدا در آن باشد و پنهان فرمود دوستان خود را در بين مردم ، پس احدى را كوچك مشماريد و حقيرش ندانيد شايد او ولى و دوست خدا باشد . و پنهان فرموده است اجابت كردن را در دعاها ، پس هيچ دعايى را كوچك مشماريد شايد همان مستجاب باشد . از در اخفا و ابهام گناهان كبيره نيز حكمى وجود دارد از جمله : 1 - در صورت معين بودن گناهان كبيره افراد مىكوشيدند تنها از آنها دورى گزينند اما در ارتكاب صغائر بىباك و جرى باشد و كسى كه در اين وادى قدم گذاشت بيم آن مىرود كه به تدريج بر انجام گناهان بزرگ نيز جرأت پيدا كند . - علاوه بر اين هرگاه شمارهء دقيق گناهان كبيره مشخص نبود ، آدمى ترس و خوفش از هر عملى كه بخواهد انجام دهد بيشتر خواهد بود و با عصاى احتياط حركت خواهد كرد و از اهل ذكر حكم آن را استفسار خواهد كرد و بدين سبب كمتر مرتكب گناه خواهد شد . - اگر تعداد كبائر مشخص مىشد ، انسان خطاكار ابايى از انجام صغائر نداشت و در صورتى كه به تكرار مرتكب آن صغيره مىشد ، اصرار او سر از كبيره شدن درمىآورد . ) معدن الجواهر ( ، ص 42 ؛ ) نزهة النواظر ( ، ص 74 . ) ( 3 ) ( . نك : كتاب ) الكبائر ( از ذهبى 7 ، تفسير طبرى ، ذيل آيه 31 سوره نساء ( إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ) مجمع البيان ، 2 / 62 ، الاربعون از شيخ بهايى ، ص 179 . و علّامه مجلسى ( ره ) در ) حقّ اليقين ( در اين باره بسط مقال داده و فرموده : پدرم در بعضى از تصانيف خود آنها را جمع كرده است ، علاقه‌مندان تفصيل به كلمات مجلسى و پدر بزرگوارش مراجعه فرمايند . )