پس اتّفاق كرده به استقبال آن حضرت رفتند و استدعا كردند كه آن مخدّره در قم نزول فرمايد . پس موسى بن خزرج بن سعد كه بزرگ آنها بود از همه سبقت كرده و مهار ناقه را گرفت و كشيد تا وارد ساخت ، آن مكرمه را به قم ، در خانهء خود ، پس آن معظّمه نزول اجلال را در خانهء او نمودند و تا مدّت شانزده يا هفده روز مكث فرمود پس از دنيا رحلت كرده و به آباء طاهرين خود پيوست - رضوان اللَّه عليها - پس او را دفن كردند در بابُلان ، به تفصيلى كه در تاريخ قم ذكر شد « 1 » و مزارش در بابُلان - كه اسم همان مكان است - معلوم و معروف ، و داراى قبهء عاليه و ضريح و صحن متعدّد و خدّام بسيار و موقوفات و تعظيم و احترام تمام دارد و قبر شريفش ، مَلاذ و مَعاذ عامّهء خلق است و در هر سال ، جماعات بسيار از بلاد بعيده شَدِّ رحال كنند و تعب سفر كشند ، به جهت درك فيوضات ، از زيارت آن معظّمه . و از براى او زيارتى است مرويّه از حضرت امام رضا عليه السلام كه به سعد اشعرى تعليم فرمودند و علامهء مجلسى رحمه الله آن را در كتاب تحفه « 2 » ذكر فرموده و در فضيلت زيارتش روايت بسيار وارد شده ، از آن جمله ، شيخ فاضل خبير ماهر ، حسن بن محمّد قمى - كه معاصر شيخ صدوق است - در تاريخ قم - كه به جهت كافى الكفات صاحب بن عباد نوشته - به سند خود روايت كرده كه جناب صادق عليه السلام فرمودند : به درستى كه از براى حق تعالى حرمى است و آن مكه است و براى رسول خدا حرمى است و آن مدينه است و براى امير المؤمنين عليه السلام حرمى است و آن كوفه است و از براى ما اهل بيت عليهم السلام حرمى است و آن قم است و بعد از اين ، دفن شود در آن جا زنى از اولاد من ، كه ناميده مىشود به فاطمه ، هر كه او را زيارت كند بهشت از براى او واجب شود . راوى گفت : وقتى كه حضرت اين را فرمود ، هنوز حامله نشده بود مادر حضرت موسى عليه السلام به آن امام

--> ( 1 ) ( . ) تاريخ قم ( ، ص 213 . ) ( 2 ) ( . ) تحفة الزائر ( ( ط مؤسسهء امام هادى عليه السلام ) ، ص 664 - 667 . )