فصل يازدهم [ سخنان ابن ابى الحديد در فضايل اميرالمؤمنين عليه السلام ] ابن ابى الحديد سنّى در شرح نهج‌البلاغه گفته : بدان كه اگر حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در مقام مفاخرت درآيد و در تعداد فضايل و مناقب خود با آن فصاحتى كه حق تعالى به او كرامت كرده و آن را به او مخصوص گردانيده مبالغه نمايد ، و جميع فصحاى عرب نيز او را مساعدت كنند و معاونت نمايند ، نتوانند رسيد به عشرى از آنچه رسول صادق الوعد در شأن او تصريح فرموده ، و مراد من اخبار مشهوره نيست كه اماميّه بر امامت او استدلال كرده‌اند مانند خبر غديرخم ، و حديث منزلت ، و قصّه برائت ، و خبر راز گفتن ، و خبر تبليغ رسالت هنگامى كه عشيره خود را در مكه جمع كرد و ايشان را ضيافت نمود و دعوت به ايمان نمود على عليه السلام اول ايمان آورد ، و مانند اينها . بلكه مراد من اخبار خاصّه چند است كه ائمّه و پيشوايان حديث در شأن او روايت كرده‌اند كه اقلّ قليل از آنها در حقّ ديگرى از صحابه نقل نكرده‌اند ، و من از آنچه علماى محدّثين ما كه در حق على عليه السلام متّهم نيستند و ديگران را در خلافت بر او تفضيل مىدهند نقل كرده‌اند قليلى از آنها را نقل مىكنم زيرا كه فضايلى را كه اين جماعت نقل مىكنند نفس به آن مطمئن مىگردد ، و مثل روايت ديگران نيست . پس ابن ابى الحديد بيست و چهار خبر روايت كرده در فضايل آن حضرت ، و بعد