امام باقر عليه السّلام فرمود : آن زن يهودى را نزد پيامبر آوردند ، آن حضرت پرسيد : براى چه اين كار را انجام دادى ؟ زن يهودى گفت : پيش خودم گفتم : اگر او پيامبر باشد ، اين پاچهء زهرآلود به او ضررى نمىرساند ، ولى اگر حاكم باشد ، مردم را از دست او راحت مىكنم . با اين حال پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن زن را بخشيد . « 1 » بخشش و كرم پيامبر در بخشندگى و كرم و سخاوت كسى با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله برابرى نمىكند و سخاوت و كرم او را همه مىشناسند و مىدانند . امير المؤمنين عليه السّلام در اين‌باره فرمود : « كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله اجود الناس كفّا اكرمهم عشرة من خالطه فعرفه احبّه « 2 » ؛ پيامبر بخشنده‌ترين مردم بود و گرامىترين مردم در معاشرت بود . هركس كه با او همنشين مىشد ، او را مىشناخت و محبتش به دل او مىنشست . » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « انا اديب اللّه و على اديبى ، امرنى ربى بالسّخاء و البرّ و نهانى عن البخل و الجفاء و ما شىء ابغض الى اللّه عزّ و جلّ من البخل و سوء الخلق و انه ليفسد العمل كما يفسد الطين العسل « 3 » ؛ خداوند به من ادب آموخته و من هم به على . پروردگارم به من دستور داده كه سخاوتمند و نيكوكار باشم و مرا از بخل و ستمگرى بر حذر داشته است و هيچ چيزى در نزد خداوند متعال از بخل و بداخلاقى بدتر نيست ؛ چون اين دو ،

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 108 . ( 2 ) . مكارم اخلاق ، ص 17 . ( 3 ) . مسند احمد بن حنبل ، ج 1 ، ص 214 .