ابو القاسم راز شيرازى
780
مناهج أنوار المعرفة في شرح مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة ( فارسى )
گر دو صد جان دارد از نور هدى : 92 / 14 گر كسى پرسد كه از عمرت همين : 60 / 4 گر كسى زين عقل ، با تمكين بدى : 41 / 4 گرگ ، پوشيده لباس ميش را : 176 / 8 گر گزندت ( بدىات ) رسد ز خلق ، نرنج : 428 / 8 ، 545 / 6 گر نبودى آن تفاوت در عقول : 69 / 1 گر نبودى خلق ، محجوب و كثيف : 656 / 5 گر نماز و روزه مىفرمايدت : 205 / 8 ، 263 / 16 گفت پيغمبر ، على ص را كاى على ص : 35 / 6 گفت پيغمبر كه اجزاء منيد : 209 / 6 ، 570 / 10 ، 653 / 7 گفت پيغمبر كه : دل همچون پرى است : 254 / 1 گنج علم ما ظهر مع ما بطن : 55 / 8 لاجرم ، مغلوب باشد عقل او : 70 / 8 لقمه كآيد از طريق مشتبه : 57 / 6 لوح دل ، از فضلهء شيطان بشوى : 59 / 16 ليك اندر هر صدف نبود گهر : 125 / 1 ليك بر شيرى مكن هم اعتميد : 35 / 7 ليك ، جاه فضل و دانش ، صد چنان : 176 / 5 ليك ، لقمهء باز ، آن صعوه نيست : 656 / 7 ليك هم مقصود از اين علم و عمل : 176 / 7 مادح خورشيد ، مدّاح خود است : 656 / 10 مار بد ، تنها تو را بر جان زند : 427 / 3 ماند الّا اللّه ، باقى جمله رفت : 486 / 20 محنت قرب ، ز بعد افزون است : 97 / 10 مدح و ذمّت گر تفاوت مىكند : 428 / 2 مشترى خواهى صلاح و علم خويش : 176 / 9 مظهر حقّ است ذات پاك او : 69 / 7 مگذر از پيغمبر ايّام خويش : 204 / 9 ، 359 / 16 مولوى را ، هست دايم اين گمان : 56 / 8 مىروم تا مجمع البحرين ، من : 36 / 2 ، 628 / 9 نفس تو ، آتشپرست است اى مريد : 175 / 19 نقص علم است اى جناب مولوى : 57 / 1 نى غلط گفتم كه نايب با منوب : 629 / 9 وارهان خود را ازين همصحبتان : 124 / 13 واى بر عقلى كه آن ماده بود : 70 / 7 وقت خشم و وقت شهوت مرد كو : 540 / 18 وه چه خوش مىگفت آن مرد عرب : 60 / 9 هديه بر هديه ، وظيفه ، جنس و نقد : 176 / 12 هر دو گون آهو گيا خوردند و آب : 465 / 5 هست عقلى چون چراغ سرخوشى : 69 / 14 هست عقلى همچو قرص آفتاب : 69 / 13 هست يك شيرى كه آدم مىخورد : 465 / 4 همچنانكه عكس بودند آن سه ضالّ : 175 / 17 هنوز آدم ميان آب و گل بود : 657 / 13 هيچ نكشد نفس را جز ظلّ پير : 35 / 10 يعنى آنكس را كه نبود عشق يار : 59 / 12 قصائد و غزليّات و ترجيعات از صفاى مى و لطافت جام : 291 / 5 بشنو اين نكته كه خود را ز غم آزاده كنى : 417 / 15 به هرچ از دوست و امانى ، چه كفر آن نقش و چه ايمان : 110 / 6 ز ملك تا ملكوتش حجاب بردارند : 194 / 10 شب تاريك و بيم موج و گردابى چنين هايل : 261 / 9 فداى نيكبختان هركه شد ، از نيكبختان شد : 468 / 18 كار ، صعب است مگر يار شود لطف خدا : 260 / 11 گرچه راهى است پر از بيم ز ما تا بر دوست : 43 / 16 گر مايهء بيچارگى ، قطمير مردم مىكند : 275 / 2 من كه امروزم بهشت نقد حاصل مىشود : 194 / 11 وفا مجوى ز كس گر سخن همىشنوى : 279 / 18 همه جام است و نيست گويى مى : 291 / 6