545 / 7 از در نفس تا به كعبهء دل : 631 / 1 از صدف ، گوهر گزين گر عاقلى : 124 / 15 از على ص آموز اخلاص عمل : 464 / 5 از كليم حق بياموز اى كريم : 35 / 15 ، 628 / 6 از هوس بگذر ، رها كن كشّ و فش : 57 / 8 استر و اسب و شتر ، با گاو و ميش : 176 / 13 اندر آ در سايهء آن عاقلى : 35 / 8 اهل دنيا ، مرغكان ابلهند : 175 / 16 اى برادر ! تو همه انديشه‌اى : 281 / 10 اى برادر ! مىگريز از يار بد : 427 / 2 اى خنك آن‌كس كه عقلش نر بود : 70 / 6 اى خوش آن كو يابد از توفيق ، بهر : 55 / 12 اى ضياء الحق ، حسام الدّين راد : 656 / 4 اى علم افراشته در علم دين : 57 / 4 اين تفاوت عقل‌ها را نيك دان : 69 / 12 اين صدف‌هاى قوالب در جهان : 124 / 16 اين علوم و اين خيالات و صور : 59 / 13 اين وطن ، مصر و عراق و شام نيست : 55 / 9 اين همه سهل است ، آن امر و نفاذ : 176 / 14 باب علم حق ، امير مؤمنان : 176 / 17 با چنين جاه و چنين پيغمبرى : 36 / 1 ، 628 / 8 بانگ طاووسان كنى ؟ گفتا كه لا : 285 / 13 بدگهر را علم و فنّ آموختن : 45 / 11 بشنو اين پند از حكيم برده‌اى : 104 / 7 پاى استدلاليان چوبين بود : 41 / 3 پس ببين از اوصيائى متّقى : 177 / 1 پس به هر عصرى ، وليّى قائم است : 359 / 14 پوستين تن ، چو وارون مىشود : 230 / 4 پيرو نور خود است آن پيشرو : 69 / 6 تا چه عالم‌هاست در سوداى عقل : 69 / 11 تا كند شق پردهء پندار را : 61 / 3 تو ببخشا بر كسى كاندر جهان : 656 / 8 تو ، به غير از علم عشق ار دل نهى : 59 / 14 تو در اين اوطان ، غريبى اى پسر : 55 / 13 تو در اين يك هفته مشغول كدام : 60 / 6 تيغ لا بر قتل غير حق براند : 486 / 19 جاه چبود ؟ بينوايى در جهان : 176 / 2 جاه دنيا ، دانه و دام رهند : 175 / 14 جزء از كل قطع شد ، بيكار شد : 209 / 7 ، 570 / 11 ، 653 / 8 جزء تو ، از كلّ آن ، كلّى شود : 70 / 15 جمع صورت با چنين معنى ژرف : 43 / 14 ، 124 / 10 جمله ذرّات زمين و آسمان : 103 / 6 جمله عالم ، اين‌چنين اشباه دان : 465 / 6 چند چند از حكمت يونانيان : 59 / 17 چند مال شبهه‌ناك آرى به كف : 57 / 5 چون خدا هرگز نيايد در عيان : 629 / 8 حبّ دنيا ، هست رأس هر خطا : 55 / 11 حق بداد ابليس را اين دام و قيد : 175 / 15 خاصه ، آن وقتى كه هم علم و عمل : 176 / 6 خشية اللّه را نشان علم دان : 53 / 8 خلق عالم زين سبب گمراه شد : 465 / 7 خود ببين از اين دوتا ، تو كيستى : 177 / 2 خود بده انصاف اى صاحب كمال : 57 / 3 دايم اندر شبهه و شكّ ، اى فقيه : 177 / 3 درد دينت گر بود اى مرد راه : 57 / 7 در روز الست ، بلى گفتى : 115 / 6 در علاجش سحر مطلق را ببين : 204 / 10 ، 262 / 1 در مديحت داد معنى دادمى : 656 / 6 دل ، منوّر كن به انوار جلى : 60 / 1 دوست دارد مال را و جاه را : 176 / 1 ديد بر دانش بود غالب‌فزا : 91 / 4 ، 269 / 1 ديو ، الحاح غوايت مىكند : 242 / 4