انّى محبّ لمن احببته انت و رسولك ، و مبغض لمن ابغضته انت و رسولك » ؛ فانّه لم يكلّفك فوق ذلك . ترجمه : يعنى فرمود حضرت صادق ص : ترك نكن يقين را به شكّ و آشكار را به پنهان ، و حكم مكن بر آنچه نديده‌اى [ به آنچه مىبينى از آن ] . بزرگ داشته خداوند ، امر [ غيبت ] را و گمان بد را به برادران مؤمن خود ؛ پس چه حال جرأت بر [ بستن ] گفتار و اعتقاد دروغ و بهتان در اصحاب رسول ص ؟ ! فرموده خداوند : « طعنه مىزنيد به زبان و مىگوئيد با دهان ، آنچه را كه نمىدانيد و مىپنداريد آسان ، و حال‌آنكه نزد خدا بزرگ است » . در حضور و غيبت خود ، « حرف آراسته بگو » « 3 » ؛ فرمود خداوند : « بگوئيد براى مردم خوبى » . بدان كه اختيار كرد خداوند براى پيغمبر خود از اصحابش طايفه‌اى را كه گرامى داشت آنها را به كرامات خود ، و آراست ايشان را با قدرت و يارى و پايدارى براى همراهى پيغمبر ، در خوشى و ناخوشى ، و گويا نمود زبان پيغمبر خود را بر فضائل و تعريف و كرامات آنها . پس اعتقاد كن دوستى ايشان را و ذكر كن فضل ايشان را . و از مجالست اهل بدعت حذر كن ؛ [ زيرا كه اين عمل ، ثابت مىگرداند در قلب كفر و گمراهى آشكار را ] . و اگر مشتبه شود بر تو فضيلت بعضى ، پس واگذار آنها را به خداوند داناى پنهانى ، و بگو : « خدايا ! من دوستدارم كسى را كه تو و پيغمبر تو او را دوست داريد و دشمن مىدارم آن را كه تو و پيغمبر تو او را دشمن مىداريد » ؛ [ زيرا كه ] خداوند ، بيشتر از اين بر تو تكليف نكرده . * * *

--> ( 3 ) - يعنى : تا آنجا كه در غيبت و حضورت راهى براى تحسين گفتار و كردار ( مردم ) مىيابى ، طريق ديگر اختيار مكن .