دعائه : « اللّهمّ ! قد اتى [ علىّ سبعون فى الرّخاء حتّى اتى ] علىّ سبعون فى البلاء » . و قال وهب بن منبّه : « البلاء للمؤمن كالشّكال للدّابّة و العقال للابل » . و قال امير المؤمنين ص : « الصّبر من الايمان كالرّأس من الجسد » « 2 » ؛ و رأس الصّبر البلاء ؛ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ « 3 » : ترجمه : يعنى فرمود حضرت صادق ص : بلاء ، زينت مؤمن است و كرامت است بر دانا ؛ زيرا كه با صبر و ثبات در آن ، صحّت نسبت ايمان است . فرموده حضرت پيغمبر ص : « ما گروه انبياء ، شديدترين مردميم در بلاء ؛ و مؤمنان ، هر كدام شبيه‌تر ، بلايش بيشتر » . و هركه چشيده طعم بلا را در زير نگاهدارى خدا او را ، لذّت يافته از آن زياده از لذّت يافتن او با نعمت ، و مشتاق گردد به سوى آن ، وقتى كه نيافت آن را ؛ زيرا كه در زير آتش بلا ، نورهاى نعمت موجود است و در زير انوار نعمت ، آتش بلا موجود است ؛ گاهى نجات مىيابد از بلا و هلاك گردد در نعمت . ثناء و مدح نكرده خداوند بر بنده‌اى از بندگان خود ، از زمان حضرت « آدم » تا زمان حضرت رسول ص ، مگر پس از مبتلا شدن و وفا كردن بر حقّ بندگى در او . پس كرامت‌هاى خدا - در حقيقت - ، نهايت‌هاست كه اوايل آن بلاء است و مقدّماتند كه اواخر آن بلاء است . و كسى كه بيرون شده از سكّهء « 4 » بلاها ، چراغ مىگردد براى مؤمنان و مونس شود بر مقرّبان و دليل شود بر قاصدين . و خير نيست در بنده‌اى كه شكايت كند از محنتى كه پيشى كرده از آن ،

--> ( 2 ) - « نهج البلاغة » : 482 : حكمة 82 ، « الكافى » 2 : الايمان و الكفر : باب الصّبر : حديث 3 ، « خصائص الائمّة » : 94 ، « مشكاة الانوار » : 61 و 62 ، « وسائل الشّيعة » 15 : حديث 20454 ، « بحار الانوار » 67 : 232 ، 71 : 61 ، « مستدرك الوسائل » 2 : حديث 2405 - 28 ، « شرح نهج البلاغة » 18 : 232 ( 3 ) - به منهج دوم ، صفحهء 16 سطر 10 و صفحهء 67 رجوع شود . ( 4 ) - سكّه ، به معنى راه و كوچه نيز هست .