على اللّه مكافاة بعمله ؛ لعلمه انّه لو طالبه بوفاء حقّ العبوديّة ، لعجز . و ادنى مقام المخلص فى الدّنيا ، السّلامة من جميع الآثام ، و فى الآخرة النّجاة من النّار و الفوز بالجنّة : يعنى : فرمود حضرت صادق ص كه : اخلاص ، جمع مىكند بهترين عمل‌ها را ؛ و آن ، معنيى است كه كليدش قبول و طغراى « 1 » آن خشنودى است . پس كسى كه قبول كرد حقّ تعالى از او و راضى شد ، پس او صاحب اخلاص است و اگرچه كم باشد عملش ؛ و كسى كه قبول نكند خداوند [ از او ] ، پس مخلص نيست اگرچه بسيار باشد عمل او ؛ مثل عمل حضرت « آدم » و « ابليس » . و نشانهء قبول بودن ، استقامت است به بذل كردن همهء دوست گرفته‌شده‌ها ، و به استحكام علم در تمام حركت و سكون . و مخلص ، مىگدازد روح خود را ، و بذل مىكند جان خود را در راست نمودن آنچه در اوست از علم و عمل‌ها و عمل‌كننده و عمل شده به سبب [ عمل ] ؛ زيرا كه آن شخص وقتى كه رسيد به علم و عمل ، پس به تحقيق ، رسيده به همهء طاعات ، [ و ] وقتى كه فوت گرديد از او اين ، فوت شده [ از او ] تمام اعمال ؛ و آن علم و عمل ، صاف كردن معانى و تنزيه در توحيد است ؛ چنانچه گفته « اوّل » : « هلاك شد [ ند ] عمل‌كنندگان مگر عابدون ، و هلاك شد [ ند ] عابدها مگر عالمان ، و هلاك شد [ ند ] عالمان مگر صادقان ، و هلاك شد [ ند ] صادقان ، غير از مخلصان ، و هلاك شدند مخلصان مگر پرهيزكاران ، و هلاك شدند پرهيزكاران مگر صاحبان يقين ؛ و به درستى كه اهل يقين ، در خطر بزرگ هستند » . فرموده خداوند تعالى : « عبادت كن پروردگار خودت را تا بيايد به تو يقين » . و پست‌تر مرتبهء اخلاص ، نثار كردن بنده است طاقت خود را ؛ پس

--> ( 1 ) - طغرا ، اصطلاحا به معنى فرمان است .