عليه و آله - اين مطلب ظاهر آمد . و نيز از اهل عصمت ص وارد است كه : « هريك از رسل كه عزم خود را بر ولايت اين بزرگواران - برحسب امر حقّ تعالى - جزم نمودند ، اولوالعزم شدند و هريك نسيان عهد ولايت را كرد ، اولوالعزم نيامد ؛ چنان‌كه دربارهء حضرت « آدم » فرمود : وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً « 150 » » . و هريك از انبياء كه تأخير در تصديق بر عهد ولايت اين بزرگواران كردند ، حقّ تعالى ايشان را به بلايا امتحان فرمود ؛ چنان‌كه « عبد اللّه عمر » از حضرت سيّد السّاجدين ص سؤال نمود كه : « تو فرموده‌اى كه « يونس » نبى در تصديق به عهد ولايت اهل البيت چون اهمال ورزيد حقّ تعالى او را گرفتار به بطن حوت « 151 » فرمود » ؟ حضرت فرمود : « بلى » ! عرض كرد : « دليل آن را بفرما كه ببينم چيست » ! فرمود : « به چشم ! » . و امر فرمود كه چشمهاى « عبد اللّه » را بستند ، بعد از آن فرمود كه گشودند . « عبد اللّه » ديد كه درياى عظيمى است پرتلاطم و موج ، كه قريب بود كه زهرهء « عبد اللّه » آب شود . عرض كرد : « يا بن رسول اللّه ! خون من به گردن توست ، مرا مكش ! » . پس ديد كه ماهى بسيار عظيمى سر از آب برآورد و بر آن حضرت سلام كرد و اقرار كرد به وحدانيّت خدا و رسالت حضرت مصطفى و امامت و خلافت ائمّهء هدى عليهم السّلام . پس آن حضرت به آن ماهى فرمود : « توئى صاحب « يونس » ؟ عرض كرد : « بلى » ! فرمود : « بگو قصّهء خود را با « يونس » ! آن ماهى عرض كرد : « يا بن رسول اللّه ! چون حقّ تعالى عرض ولايت شما را به هريك از انبياء و رسل فرمود ، ايشان تعلّل « 152 » و تأخير در اجابت كردند ، مبتلا و ممتحن فرمود هريك

--> ( 150 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 475 و منهج حاضر ، صفحهء 115 رجوع شود . ( 151 ) - ماهى ( 152 ) - درنگ ، تأخير توأم با آوردن عذر و بهانه