« ذاتِ نايافته از هستى ، بخش * كى تواند كه شود هستىبخش » « 107 » « خواجه عبد اللّه انصارى » - رحمة اللّه عليه - مىگويد : « الهى ! اگر همه از آخر مىترسند ، « عبد اللّه » از اوّل » « 108 » . پس آنان كه در ازل ، سابق بر خلايق در ايجاد و قبول فيض بوده‌اند ، در اين عالم نيز به حكم صحّت قسمت ازليّه ، بايد سابق بر تمام خلايق در عزّت و اقتدا و قرب به خدا باشند ؛ كما قال اللّه تعالى : السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ « 109 » . و اگر مؤمنين و اصحاب يمين را اقتدا به اين بزرگواران حاصل آيد ، قلوبشان منشرح به نور قسمت ازليّه خواهد گرديد ؛ زيرا كه توسّل و اقتدا به ايشان ، باعث انفتاح ابواب انوار رحمت و علوم الهيّه از مدينهء قلب ايشان بر صدور مؤمنين مىگردد ؛ كما قال اللّه تعالى : أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ « 110 » ؛ و مراد از اسلام ، تسليم در نزد حضرت رسول و اوصياى طاهرين و اولياى ايشان است . پس ، از لوازم اقتدا ، انشراح صدر و قلب است به نور مقتدايان دين كه نور الهى ازلى است . بعد ، حضرت امام ص مىفرمايد كه : اقتدا ، نه به علامات حركات بدنيّه است - مثل تقليد كردن در طاعات بدنيّه - ، بلكه به متابعت در ظاهر و حسن عقيدت در باطن و انتساب به اولياء دين - از حكما و ائمّهء هدى ص - است ؛ يعنى اقتداى كامل را دو مرتبه است ؛ اوّل : اقتداى در شريعت به حسب صورت ، و ثانيه :

--> ( 107 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 119 سطر 10 رجوع شود . ( 108 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 275 سطر 8 رجوع شود . ( 109 ) - آنان كه بر همه پيشى گرفتند و ( در طاعت خدا و رسول ) تقدّم يافتند ، آنان نزديكان ( و مقرّبان بارگاه الهى ) اند : سورهء 56 آيهء 10 و 11 ( 110 ) - به منهج اوّل ، صفحات 54 و 477 و نيز منهج حاضر ، صفحهء 23 رجوع شود .