رسول ص بوده كه در حقّ ايشان فرمود : « لو علم ابو ذرّ ما فى قلب سلمان ، لكفّره ( او : ) لقتله » « 100 » . پس معرفت شيعيان و محبّت و اقتدا به ايشان ، در عصر غيبت امام عليه السّلام از براى راه يافتن باطنى به سوى آن حضرت و تكميل در معرفت و ولايت ، واجب و لازم است ؛ زيرا كه طوايف جليلهء ثلاثه ، ابواب ولايت و بوّاب « 101 » امام عصر خودند ؛ و چاره و بدّى از براى طالبين و محبّين در طريقهء معرفت و صفاى باطن و سير مراتب قلب انسان به طريق كشف و شهود ، از توسّل و محبّت و دخول در حزب اين بزرگواران نيست . پس اقتداء به عرفاء و اولياء اين امّت مرحومه كه شيعيان خالص‌الولاى معصوم ص اند - به مفاد اين حديث شريف - از اركان معرفت است . پس آن حضرت ، شاهد آورد بر اركان سبعهء معرفت كه بيان فرمود قول حقّ تعالى را اينكه : « بگو اى رسول ! اگر بوده باشد بحر ، مركّب از براى كلمات پروردگار من ، هرآينه تمام مىشود بحر ، پيش از آنكه تمام شود كلمات پروردگار من ، و اگرچه مدد كنيم دريا را به مثل خود » . و در آيهء ثانيه مىفرمايد : « اگر اشجار ارض - تمام - اقلام « 102 » شوند و درياى ارض را امداد نمائيم به هفت درياى سماوات ، تمام نمىشود كلمات خداوند ؛ به درستى كه حقّ تعالى ، صاحب عزّت و حكمت است » . پس ، كلمات غير متناهيهء الهيّه كه اولياءاللّه‌اند ، علامات عزّت و عظمت حقّ - جلّ و علا - اند و اشتمال اين كلمات بر اسرار معرفت و آيات او نيز دليل

--> ( 100 ) - به مجلّد اوّل ، مقدّمهء شارح ، صفحهء 21 سطر 15 و صفحهء 22 سطر 1 رجوع شود : ( . . . لقتله ) : « بصائر الدّرجات » : 25 ، « الكافى » 1 : كتاب الحجّة : باب فيما جاء أنّ حديثهم صعب مستصعب : حديث 2 ، « بحار الانوار » 2 : 190 ، 22 : 343 ، 25 : 347 ( 101 ) - دربان ( 102 ) - قلم‌ها