از آن حضرت ، [ مىفرمود : ] « سبب آن است كه مىايستم در حضور پروردگار جليل به مناجات ، عارض مىشود مرا رعده » . و وقتى ، آتش در خانهء آن حضرت افتاد ؛ و حضرت ، در همان منزل ، به سجود مشغول بود . پس گفتند : « يا بن رسول اللّه ! النّار النّار » « 71 » ، آن حضرت ، بلند نفرمود سر خود را از سجود خود ، تا آنكه خاموش شد آتش . پرسيدند كه : « چه چيز مشغول ساخت تو را از اين آتش » ؟ فرمود : « آتش آخرت ! » . و ظاهر گرديد از اين حكايات ، مراتب تواضع ، خشوع و خضوع و خشيت و حياء آن حضرت در عبادت پروردگار . و لهذا حضرت امام ص مىفرمايد : مسلّم نيست شرف تامّ حقيقى مگر از براى متواضع در سبيل طاعات الهيّه ؛ زيرا كه شرف مرد به عبوديّت است ؛ و عبوديّت كامله ، حاصل نيايد مگر به تواضع ؛ پس شرف تامّ ، حاصل نشود مگر به تواضع ؛ و صاحب تواضع كامل ، نيستند مگر صاحبان عصمت ص ؛ و به اين جهت ، ايشان راست شرف تامّ حقيقى - دون سائر النّاس - مگر شيعيان اين بزرگواران كه به طفيل ولايت ايشان ، بهره از صفت تواضع دارند . فقير شارح گويد كه : بعد از فراغت از تحصيل علوم دينيّه و حكمت فلاسفه و اسلاميّه ، طبع ، از رسوم علوم و قيل و قال و معاشرت با ابناء علم و رجال ، منزجر آمده ، ميل به خلوت و عبادت پروردگار كردم . و مدّت متمادى ، در خلوت ، مشغول به عبادت بودم ، و در تحصيل حضور قلب ، كمال اهتمام مىنمودم . تا آنكه شوق در عبادت پروردگار و حضور ، به حدّى رسيد كه در بين عبادت - از شوق حضور در نزد پروردگار - چنان نشأت معنويّه مىبردم كه به هزار

--> ( 71 ) - اى فرزند رسول خدا ! آتش آتش .