الرّحمة على الفقير و تعهّد الجار و الاقرار بالفضل لاهله » « 19 » . بر خلاف خلع و وقاحت كه ضدّ حياء است و خلق اهل معاصى و مخالفين اهل عصمت ص است كه موجب مخالفت است و منبع هر شرّى است از شرور و معاصى صغيره و كبيره ، حتّى قتل امام ص ؛ چنان‌كه نيز از آن حضرت وارد است كه : « عدوّنا اصل كلّ شرّ ؛ و من فروعهم كلّ قبيح و فاحشة ؛ فمنها الكذب و البخل و النّميمة و القطيعة و اكل الرّبا و اكل مال اليتيم به غير حقّ و تعدّى الحدود الّتي امر اللّه و ركوب الفواحش ما ظهر منها و ما بطن و السّرقة و الزّنا و كلّ ما وافق ذلك من القبيح ؛ فكذب من زعم انّه معنا و متعلّق بفروع غيرنا » « 20 » . « نعوذ باللّه من الخلع و الوقاحة » « 21 » . پس چون حياء از حقّ تعالى ، منبع خيرات و صدر ايمان است ، خلع و وقاحت كه سخت‌روئى است نيز معدن شرور و صدر نفاق و قلب شقاق و كفر است ؛ چنان‌كه حضرت رسول ص فرمود : « هرگاه حيا نكنى ، پس عمل كن به آنچه خواهى » از معاصى و طاعات كه ثمرى از براى تو ندارد ، بلكه معاقب هستى به آنها ؛ يعنى طاعات تو نيز مثل سيّئات است . و صاحبان خلع و وقاحت ، معاقبند به

--> ( 19 ) - ما ( اهل بيت ) ريشه و اصل هر خيريم ؛ و از شاخه‌هاى ماست هر نيكى ؛ و از جملهء نيكيها توحيد است و نماز و روزه و فروخوردن خشم و گذشت از گنهكار و ترحّم بر مسكين و رعايت همسايه و اعتراف به فضيلت اهل فضيلت : « الكافى » 8 : كتاب الرّوضة : حديث 336 ، « تأويل الآيات » : 22 ، « بحار الانوار » 24 : 303 ( 20 ) - دشمن ما ( اهل بيت ) ريشهء هر بدى است ؛ و از شاخه‌هاى آن ، هر زشتى و نارواست ؛ و از جملهء اينهاست دروغ گفتن و بخل ورزيدن و سخن‌چينى كردن و قطع رحم نمودن و ربا خوردن و تجاوز از حدود الهى كه خداى تعالى مقرّر داشته است و ارتكاب زشتيها آنچه آشكار و آنچه نهان است و دزدى كردن و زنا و هرچه كه با اين قبيل امور موافق باشد از كارهاى قبيح ؛ پس دروغ مىگويد آن‌كس كه پندارد با ماست امّا به شاخهء درخت ( جهنّمى ) ديگران آويخته باشد : مآخذ فوق ( فقرات 19 و 20 ، دو قسمت از يك حديث است . ) ( 21 ) - از شوخ‌چشمى و بىحيائى به خدا پناه مىبريم .