« باب مدح و ذمّ » ، روزى در مجلس تعزيهء حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام حاضر بودم ، و واعظ جليل صاحب فطانتى به حسب ظنّ خود ، مدحى از فقير مذكور كرد و دعائى در حقّ من نمود ، حزنى در قلب خود از مدح او يافتم و گفتم : « اگر دوستان دست از اظهار محبّت خود برمىداشتند و مرا مدح علانيه نمىكردند بهتر بود » ، يا : « كاشكى در اين مجلس حاضر نمىشدم كه مدح دوستان و خلق را شنوم » . و للّه الحمد ، از باطن سلطان ولايت ، طبع خود را متنفّر از استماع مدح خود يافتم ، و حال‌آنكه متفطّن نبودم كه در اين ايّام ، مشغول به شرح « باب مدح و ذمّ » هستم ؛ بعد از تفطّن ، سجدات « 39 » شكر حضرت خداوندى را به عمل آوردم ، و يافتم اين فقره از باب امتحان بوده ؛ لهذا اميدوار به عنايت الهيّه شدم كه شايد كلام فقير را در شرح اين باب ، اثرى در قلوب اخيار و ابرار باشد . « اللّهمّ اجعلني من المتّعظين ببركة ولاية آل طه و يس عليهم السّلام الى يوم القيام » « 40 » . * * *

--> ( 39 ) - سجده‌ها ( 40 ) - بار خدايا ! به بركت ولايت آل طاها و ياسين كه درود تو تا به روز رستخيز بر ايشان باد ، مرا از پندپذيران قرار ده .