خطاهاى خلق - تماما - ، و ترك خطاى خود نسبت به خلق ، و مساوى شدن مدح و ذمّ او را . و اصل ورع ، دوام حساب كردن طاعات و معاصى است با خود ، و صدق در گفتگو ، و صفاء معاملهء عبد با حقّ تعالى در امتثال اوامر و ترك مناهى ، و بيرون آمدن از هر شبهه در حقّ و معرفت آن ، و ترك هر عيب و شكّى ، و مفارقت كردن تمام هر چيزى كه قصد صحيح و حاصلى در آن نيست ، و ترك باز كردن درهائى كه نمىداند چگونه ببندد آنها را ، و ننشيند با كسى كه مشكل است بر او امر واضح ، و مصاحبت نكند با كسى كه استخفاف دين كند ، و معارضه نكند از علم ، آنچه را قلبش نتواند احتمال نمايد و نتواند بفهمد آن را از گوينده‌اش ، و ببرد از كسى كه قاطع طريق او شود از حقّ تعالى . تحقيق تفصيلى بدان - « اورعك اللّه تعالى فى الدّارين » « 1 » - كه ورع ، خلقى است از اخلاق حسنهء نفسانيّه و صفتى از محامد صفات انسانيّه در دين ، و خصلتى است از خصال مؤمنين كه از شرور نفس و « شيطان » ، حصنى « 2 » است حصين ، و قلب انسان را از مهالك و خطرات ، حصارى است متين . و از حضرت رسول و ائمّهء طاهرين ص بر اين خصلت نيكو ، امر و « حثّ مبين » « 3 » وارد شده است ؛ چنان‌كه از حضرت صادق ص منقول است كه به بعضى از اصحاب فرمود : « وصيّت مىكنم تو را به تقوى و ورع و اجتهاد ، و بدان آنكه نفع نمىدهد اجتهاد در عمل ، بدون ورع » . « حفظ نمائيد دين خود را به ورع ؛ به درستى كه نمىرسد بنده به فيوضات

--> ( 1 ) - خداى تعالى تو را در دو دنيا به زيور ورع آراسته دارد . ( 2 ) - حصن : قلعه ؛ حصن حصين : قلعهء استوار ( 3 ) - برانگيزاندن و تشويق آشكارا